ซูยวน揉揉หู ยิ่งรู้สึกว่าอิกริสที่ไม่ค่อยพูดช่างน่าชอบเสียจริง
ผังห้องยังคงเหมือนเดิม
ด้านนอก ความมืดค่อย ๆ โรยตัว ตู้เสื้อผ้าส่งเสียงกุกกักราวกับของข้างในพร้อมจะพุ่งออกมาได้ทุกเมื่อ
ซูยวนเพิ่งเปิดไฟ ก็เห็นใบหน้าผีปรากฏบนกระจก
รอยข่วนกับคราบเลือดบนผนังห้องราวกับฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง ผีด้านนอกกระจกจ้องมองนาง ดวงตาดำขาวแยกชัดคู่นั้นสะท้อนประกายประหลาดภายใต้แสงราตรี ปากแข็งทื่อแสยะออก ราวกับกำลังฝืนยิ้ม
นิ้วของมันเขียนข้อความลงบนกระจกว่า: เจ้าจะตาย
“ตึก-ตึก-ตึก”
ซูยวนสวมรองเท้าส้นสูงเดินเข้าไปใกล้ หรี่ตามองให้ชัด แล้วอ่านย้อนกลับว่า ตาย เจ้าจะ?
ผีร้ายตนนี้เป็นห่วงนางงั้นหรือ?
ผีนี่ก็ใจดีเหมือนกันแฮะ
แต่ถูกจ้องแบบนี้ นางก็ไม่ค่อยชินนัก กำลังจะรูดม่านปิด ทว่าผีร้ายที่เป็นห่วงนางกลับดูเหมือนเห็นอะไรบางอย่างที่น่าสะพรึงกลัว จึงรีบเผ่นหายไปในพริบตา
“พรึ่บ!” ม่านถูกดึงปิด
ทั้งวันถูกกลิ่นคาวเลือดปกคลุม ซูยวนจึงตั้งใจจะอาบน้ำอุ่นแล้วนอนหลับให้เต็มอิ่ม
แต่แล้วนางก็เริ่มกังวลเรื่องหนึ่ง
“ฉากที่ฉันอาบน้ำ ห้องถ่ายทอดสดคงไม่ถ่ายทอดออกไปใช่ไหม?”
ระบบ: 【จากการถ่ายทอดสดที่ผ่านมา จะไม่มีเหตุการณ์เช่นนั้นขอรับ ได้ยินว่าจะใส่ภาพเบลอให้โดยตรง】
ซูยวนวางใจ สวมรองเท้าแตะสีชมพูเดินเข้าห้องอาบน้ำ
ขณะที่กำลังจะล้างฟองแชมพูออกจากเส้นผม น้ำอุ่นที่เคยใสสะอาดก็พลันกลายเป็นน้ำเลือด โชคดีที่นางหลบได้ทัน จึงไม่ถูกน้ำเลือดราดตัว
นางคว้าผ้าเช็ดตัวมาพันกาย แล้วเดินออกจากห้องอาบน้ำ
เสียงดังปัง ๆ ดังมาจากตู้เสื้อผ้า ทันทีที่แสงจันทร์สีเลือดสาดลงบนตู้ ผีหญิงผมยาวข้างในก็พุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว