ในชั่วพริบตาที่เรื่องเกิดขึ้น ระบบก็กรีดร้องเสียงหลงอยู่ในหัวของซูยวน
【ฟ้าดินเป็นพยาน! คราวนี้ไม่ใช่ฉันจริง ๆ!】
ซูยวนรู้ดีอยู่แล้วว่าไม่ใช่มัน เพราะเธอลื่นล้มจริง ๆ
เธอเงยหน้าขึ้น แล้วพบว่าตัวเองทาบอยู่บนตัวอิกริสทั้งร่าง คางยังกระแทกเข้ากับลูกกระเดือกของเขา เสื้อคลุมอาบน้ำที่เปียกชุ่มหนักอึ้ง ร่างของเธอแทบจะเหมือนถูกมัดติดไว้กับตัวอิกริส
เธอสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงอุณหภูมิร่างกายอันเย็นเยียบของอิกริส
แต่ในเวลานี้เอง เพราะตกใจ หัวใจของเธอกลับเต้นเร็วและแรง สั่นสะเทือนจนคนหนึ่งคนกับผีร้ายหนึ่งตนสั่นไหวไปพร้อมกัน
【โฮสต์ ฉวยโอกาสนี้ตามน้ำไปเลย!】
ระบบบ้าอะไรนี่ ยังคิดว่าเธอขายหน้าไม่พออีกหรือไง
อิกริสก้มหน้าลงเล็กน้อย ดวงตาสีน้ำเงินเย็นชาคู่หนึ่งจับจ้องซูยวน
แก้มของเด็กสาวแดงระเรื่อ ลำคอที่เดิมขาวผ่องแต้มสีชมพูขึ้นมา ผีร้ายไม่มีทางมีสีสันเช่นนี้
หัวใจที่เต้นแรงทรงพลัง ทำให้เขาหลงใหลจนยากจะถอนตัว
ซูยวนพยายามยันตัวลุกขึ้น ทว่ากลับพบว่ากล้ามเนื้อของอิกริสกระชับแน่นอย่างคาดไม่ถึง
ในที่สุดเธอก็ยันตัวขึ้นมาได้ แต่กลับพบว่าอิกริสกอดเธอไว้แน่นเสียจนดิ้นไม่หลุด
เธอเอ่ยทั้งดวงตาแดงก่ำว่า “พี่คะ หนูทำพี่เจ็บหรือเปล่า?”
“หนูไม่ได้ตั้งใจนะคะ”
ผ่านไปครู่ใหญ่ อิกริสจึงยื่นมือออกมา ค่อย ๆ ไล้ลงบนกระดูกไหปลาร้าของเธอ ก่อนเลื่อนขึ้นไปยังลำคอระหง
เขาคงไม่โมโหจนหน้ามืดแล้วบีบคอเธอตายหรอกนะ?
“พะ...พี่คะ?”
สัมผัสเย็นเยียบสุดท้ายหยุดลงบนแก้มของซูยวน เขาค่อย ๆ โน้มตัวลง จุมพิตบนหน้าผากเธอ