“ปัง!——”
“ปัง ๆ ๆ——!”
“เพียะ!”
ซูยวนไล่ตามผีสาวไป พอไล่ทันก็ซัดหมัดใส่ไม่ยั้งสองที
ใบหน้าและร่างกายของผีสาวเต็มไปด้วยรูเลือดที่ถูกส้นสูงแทง แขนขาของนางถูกซูยวนทุบจนผิดรูป กระดูกโผล่พ้นผิวหนังสีเทาขาวที่ตายแล้วออกมา
ข้อต่อกระดูกหลุดแยกและแตกหัก
ผีสาวยกมือทั้งสองข้างกุมหัว ถูกความอึดของซูยวนทำเอาหวาดผวา โดยเฉพาะรองเท้าส้นสูงคู่ที่อยู่ในมืออีกฝ่าย ซึ่งสามารถทำร้ายนางได้
“ดะ...เด็กดี เป็นแม่เองที่ผิด”
“แม่ไม่ควรเข้ามายุ่งกับลูก”
ผีสาวแปลงร่างกลับเป็นแม่ น้ำเสียงแฝงแวววิงวอนขอความเมตตา
นางไม่เคยพบมนุษย์ที่รับมือได้ยากเช่นนี้มาก่อน
ผีร้ายในเวลากลางวันถูกกฎจำกัด ซูยวนไม่ได้ละเมิดกฎ พลังของผีร้ายจึงถูกจำกัด อีกทั้งยังเลือกเป้าหมายไม่ได้
ตอนนี้ผีสาวมีพลังไม่ถึงหนึ่งในห้าของเมื่อคืน
ทำได้เพียงถูกซ้อมอยู่ฝ่ายเดียว
ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉิน: 【โฮสต์รีบหยุดมือเถอะ ถ้าซ้อมต่อไป ชีวิตสุขสบายแบบปลาตายของโฮสต์จะรักษาไว้ไม่ได้แล้ว!】
รองเท้าส้นสูงที่ซูยวนยกขึ้นหยุดค้างอยู่เหนือดวงตาที่เหลือเพียงข้างเดียวของแม่
การเคลื่อนไหวของนางช้าลงตามเสียงเตือนจากระบบ
เสี่ยวเย่ยืนนิ่งอึ้งอยู่ตรงประตู ก่อนจะยกมือปิดก้นเงียบ ๆ
ซูยวนสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วสวมรองเท้าส้นสูงอย่างเงียบงัน “ตอนนี้ไปปลอบน้องชายได้หรือยัง?”
นางตวัดสายตาดุใส่เขา
เสี่ยวเย่รีบร้องไห้ทันที
บาดแผลบนร่างผีสาวฟื้นฟูขึ้นในพริบตา ยกเว้นรอยแผลที่ถูกเครื่องรางผีแทงซึ่งสมานช้าเป็นพิเศษ
นางรีบอุ้มเสี่ยวเย่มาปลอบ
“เฮ้อ~” จู่ ๆ ซูยวนก็ยกมือขึ้นลูบหน้าผากที่ไม่มีเหงื่อเย็นอยู่เลย