ซีซีเชิดคางอย่างได้ใจ มองเถียนมู่ด้วยสายตาดูแคลน
รอยยิ้มของเธอยังไม่ทันเผยออกมาเต็มที่ ศีรษะทั้งศีรษะก็พลันแข็งค้าง
ในดวงตาของเธอสะท้อนร่างของตนเอง ก่อนศีรษะจะร่วงลงพื้นดัง “ตุบ” แล้วกลิ้งไปหลายตลบ
ลูกตาถลนออกมา เบิกกว้างจนสุด
ในลูกตายังคงสะท้อนภาพร่างของตนเองที่ถูกฉีกออกเป็นสองท่อน
เลือดอุ่น ๆ สาดเปื้อนใบหน้าน่ารักน่าเอ็นดูของเสี่ยวเย่
พื้นแดงฉาน อาหารแดงฉาน
เสี่ยวเย่เลียเลือดบนปลายนิ้ว “ในเมื่อพี่สาวเลือกผิด งั้นก็ลงโทษพี่สาวคนเดียวก็แล้วกัน”
“ตุ๊กตาหมีของผมหิวกันพอดีเลย”
ตุ๊กตาหมีทับทิมในมือเขาพลันขยายใหญ่ขึ้นจนสูงเท่าคน ใบหน้าเขียวคล้ำ เขี้ยวงอกโง้ง ไม่เหลือเค้าความสูงศักดิ์น่ารักเหมือนเมื่อครู่อีกแม้แต่น้อย
มันใช้มือข้างหนึ่งลากร่าง อีกข้างหยิบศีรษะขึ้นมาเล่นในมือราวกับลูกบอล
น่าสนุก น่าสนุก!
มีลูกบอลลูกใหม่ให้เล่นอีกแล้ว
หวังว่าลูกบอลลูกใหม่จะไม่พังเร็วเกินไปนะ
เดิมทีเถียนมู่ทำใจรอรับคำตัดสินพร้อมตายไปแล้ว ภาพตรงหน้าที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันทำให้เขาตะลึงอยู่นาน
เธอเลือกผิด
อย่างนั้นพวกเขาก็ยังมีโอกาสใช่ไหม?
สาวเปียถักเป็นคนแรกที่ได้สติ รีบยื่นตุ๊กตาหมีของทั้งสามคนให้เสี่ยวเย่
เสี่ยวเย่เก็บท่าทางน่าสะพรึงกลัวเมื่อครู่ไป แล้วเผยสีหน้าดีใจ “พวกคุณหาตุ๊กตาหมีของผมเจอแล้ว”
ผ่านด่านแล้ว!
เถียนมู่กับอ้วนกอดกัน ร้องไห้ด้วยความยินดี
ศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายก็รักษาไว้ได้ ชีวิตนี้ก็รอดกลับมาได้ด้วย
พวกเขานี่มันโชคดีสุด ๆ!
“อ้วน ถ้าออกจากดันเจี้ยนเมื่อไหร่ นายต้องไปดื่มกับฉันที่สวนสัตว์นะ”