ลูบมันเหรอ?
มัน?
พูดอะไรเหลวไหลแบบนี้ไม่ได้นะ!
เธอเป็นพลเมืองดีที่เคารพกฎหมาย จะไปทำเรื่องผิดกฎหมายอย่างบังคับขืนใจชายหนุ่มผู้บริสุทธิ์ได้ยังไง
ห้องถ่ายทอดสดเดือดขึ้นมาทันที
【เมื่อคืนมีอะไรที่พวกเราไม่เห็นหรือเปล่า? ทำไมต้องเกรงใจกันขนาดนี้?】
【คืนนี้รวมกลุ่มไปเปิดผ้าห่มดู ใครจะไปด้วยบ้าง?】
【ที่รัก อย่าไปเชื่อผู้หญิงเจ้าชู้นี่นะ! คำพูดผู้หญิงเจ้าชัด ๆ!】
【ปล่อยตัวอันตรายระดับสูงมากนั่นมาให้ฉันจัดการเอง!】
เย่ไป๋ใช้ศีรษะถูไถมือของซูยวนเหมือนลูกแมว ก่อนเงยหน้าขึ้นมองเธอด้วยดวงตาคลอหยาดน้ำตา แล้วประคองมือเธอไว้พร้อมเลียกลางฝ่ามือ
ท่าทางราวกับลูกแมวอ้อนขอความรักจากเจ้าของไม่มีผิด
“มันชอบให้คุณลูบมากเลยนะ”
ดวงจันทร์ชอบร่างกายของเขา เช่นนั้นเขาก็จะใช้สิ่งที่ดวงจันทร์โปรดปรานที่สุดแลกกับความสนใจจากเธอสักครู่
สิ่งที่เธอชอบ เขามอบให้เธอได้ทุกอย่าง
ทุกอย่างเลย
ขอแค่เธออย่าทำให้เขากลับไปอยู่เพียงลำพังอีก
แม้ซูยวนจะผ่านโลกมามาก แต่ตอนนี้ก็ยังรับมือไม่ไหว ใบหูของเธอแดงระเรื่อขึ้นมาอย่างประหลาด
“พอ พอแล้ว ไม่ต้องพูดแล้ว”
“ฉันจะไปแน่ ไปแน่นอน”
เย่ไป๋เลือกที่จะเชื่อ “ฉันจะรอคุณ”
【ติ๊ง! ค่าความชื่นชอบ +10!】
【ค่าความชื่นชอบของเป้าหมายปัจจุบัน: 50】
“ก๊อก ก๊อก—”
พี่เลี้ยงร่างอ้วนเคาะประตูห้องเป็นครั้งที่สาม
ไม่มีเสียงตอบรับ
ขณะที่เธอกำลังจะหันหลัง ซูยวนก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังอย่างกะทันหัน
สีหน้าพี่เลี้ยงร่างอ้วนเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่เธอไม่ได้ถามว่าซูยวนไปไหนมา เพียงหยิบภาพถ่ายครอบครัวฉบับย่อออกมายื่นให้