พลังผีร้ายสลายไป เมื่อสิทธิพิเศษทำงาน บทบังคับก็ถูกยกเลิก
อาชังจูงโต้วโต้วคุกเข่าตรงหน้าซูยวนกับเจียงเยี่ยน พลางกล่าวขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่า
โต้วโต้วเช็ดน้ำตา ก่อนให้คำมั่นอย่างแน่วแน่ “พี่สาว ขอบคุณที่ช่วยลุงกับหนู หนูจะตอบแทนพี่ให้ได้”
ซูยวนรวบผม “อย่าคิดมากเลย ฉันไม่ได้ช่วยพวกเธอสักหน่อย”
เธอพูดความจริง ทว่าโต้วโต้วกลับมองเธอด้วยสีหน้าชื่นชมและซาบซึ้งจนปิดไม่มิด ไม่เชื่อสักนิด
ซูยวนขี้เกียจอธิบายต่อ จึงหันไปหยอกล้อเจียงเยี่ยนก่อน
เธอเอ่ยอย่างลำพองใจ “เป็นไง ฉันเก่งมากใช่ไหม?”
เจียงเยี่ยนถูกซูยวนจ้องด้วยสายตาร้อนแรงจนทำตัวไม่ถูก ชายหนุ่มก้มหน้าลงเล็กน้อย อ้าแขนโอบเธอไว้แน่น ราวกับอยากหลอมเธอให้เป็นส่วนหนึ่งของร่างกายตน
“เก่งมากครับ คุณเพื่อนร่วมโต๊ะ”
【ระดับความชอบ +5!】
【ระดับความชอบปัจจุบัน: 95】
ท่าทางอ้อนขอคำชมของซูยวนดูอย่างไรก็ไม่เหมือนคนมีฝีมือพอจะช่วยชีวิตใครได้ แต่เธอกลับทำสำเร็จอย่างง่ายดาย
แค่พูดไม่กี่คำก็เปลี่ยนเนื้อเรื่องได้!
นี่มันโกงกันชัด ๆ!
ฉินอวี้ทั้งตกตะลึงทั้งตื่นเต้น “เนื้อเรื่องเปลี่ยนไปแล้ว!”
“งั้นก็แปลว่าฉันไม่ต้องแขวนคอตายแล้วใช่ไหม?”
“อาปิงก็จะไม่กลายเป็นคนบ้าคลั่งไร้สติด้วย”
“พวกเราทั้งเจ็ดคนจะรอดกันหมด!”
เดี๋ยวก่อน!
รอยยิ้มของฉินอวี้แข็งค้างขึ้นมาอย่างกะทันหัน ภาพตอนจบของบทละครพลันผุดขึ้นในหัวอีกครั้ง
เดิมทีทีมสี่คนมีผู้รอดชีวิตเพียงสองคน
ทีมมีสมาชิกสี่คน แต่พวกเขากลับมีห้าคนชัด ๆ
ตัวละครทุกตัวในบทละครมีเพศ ยกเว้นอยู่คนเดียว—หัวหน้าห้อง