ซูยวนได้พาหนะฟรีมาแล้ว จึงปีนขึ้นหลังเจียงเยี่ยนโดยไม่ลังเล แผ่นหลังของเด็กหนุ่มบอบบางมาก ทั้งยังแข็งจนรู้สึกเจ็บ แต่กลับให้ความรู้สึกปลอดภัยอย่างยิ่ง
ความนุ่มนวลและอบอุ่นของเด็กสาวแผ่ผ่านเสื้อผ้าเนื้อบางมาแตะกาย
เป็นความอบอุ่นที่ห่างหายไปนาน
【ค่าความชอบ +10!】
【ค่าความชอบปัจจุบัน: 90】
ระบบรายงานค่าความชอบ ก่อนถามว่า 【โฮสต์ไม่ได้คิดจะเลิกพิชิตเป้าหมายแล้วหรือ?】
【เรื่องของสาวสวย แกอย่ามายุ่ง】
【........】โฮสต์ปากไม่ตรงกับใจ หลอกระบบใสซื่อ ฮือ ๆ ๆ—
ฉินอวี้ที่เดินนำอยู่ข้างหน้า ในตอนนี้อยากให้สิ่งที่ถูกกัดเมื่อครู่เป็นหูของตัวเองเหลือเกิน
เขากลัวว่าจะได้ยินเรื่องที่ไม่ควรได้ยิน แล้วถูกหัวหน้าห้องฆ่าปิดปาก....
ทั้งกลุ่มคลำทางฝ่าความมืดมาจนถึงด้านในห้องสมุด
หลังจากเกิดเรื่องนอกบทไปเมื่อครู่ คราวนี้ฉินอวี้ก็เชื่อฟัง “เผลอ” เปิดหนังสือชื่อ《บ้านแสนสุข》พาทุกคนเข้าสู่ภาพลวงตาที่รายการที่สามควรเข้าไปได้อย่างราบรื่น
ไอผีร้ายเริ่มผุดขึ้นจากรอบด้าน ฉากเปลี่ยนเป็นห้องรับแขก ไอผีร้ายรอบห้องเข้มข้นจนดำทะมึน
บนพื้นมีขวดเหล้าขาวดีกรีสูงวางกองอยู่เต็มไปหมด
เฟอร์นิเจอร์ในห้องรับแขกเรียบง่าย มีโซฟาหนังเทียมขาดเป็นรูหลายแห่ง ไส้บุสีเหลืองที่ขึ้นราโผล่ออกมาให้เห็น โทรทัศน์ทรงเหลี่ยมแบบเก่าเครื่องหนึ่ง และโต๊ะเตี้ยที่มุมหักไปสองมุม
ทั่วทั้งห้องรับแขกมีแมลงสาบกับแมลงวันบินว่อน
ผนังสีขาวเต็มไปด้วยเชื้อราสีเขียวอมฟ้า
ปฏิกิริยาแรกของฉินอวี้คือยกมือปิดจมูก กลัวว่าจะเผลอสูดอากาศในนี้เข้าไปอีกแม้แต่ครั้งเดียว
“น่าขยะแขยงชะมัด” เขามองสภาพแวดล้อมเช่นนี้ราวกับเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก ก่อนเอ่ยอย่างข้องใจ “แบบนี้จะมีคนอยู่ได้หรือ?”