ในสวนดอกไม้ คุณหนูตระกูลสูงศักดิ์ต่างมีความคิดแตกต่างกันไป ทว่าไม่มีผู้ใดแสดงความเป็นปฏิปักษ์ต่อฉีเยว่ ไม่ว่าภายในใจจะมองนางเช่นไร บนใบหน้าก็ไม่มีผู้ใดเผยออกมาแม้แต่น้อย
เพราะพวกนางดูออกว่าฉีเยว่มีบางอย่างแปลกประหลาด
ไม่ใช่ตัวนางที่แปลก แต่เป็นเพราะนับตั้งแต่ถูกพากลับจวนโหวมา นางก็ไม่เคยเสียเปรียบ ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายลงมือก่อนหรือถูกกระทำก็ตาม
ได้ยินว่าฮูหยินผู้เฒ่าแห่งจวนโหวดีกับนางยิ่งกว่าฉีเสวี่ย
ได้ยินว่าเมื่อเสิ่นเซียวมาเยือนเป็นครั้งแรก เดิมทีตั้งใจจะออกหน้าแทนฉีเสวี่ย สั่งสอนฉีเยว่ให้หลาบจำ แต่กลับถูกฉีเยว่ทุบจนศีรษะแตก
ฉีเยว่ไม่ต้องชดใช้สิ่งใดเลย
ครั้นถึงวันเลี้ยงฉลองการรับตัวกลับคืน ตลอดจนองค์หญิงใหญ่ไม่แยแสนาง ทุกคนต่างคิดว่าองค์หญิงใหญ่คงไม่ชอบสตรีบ้านนอกผู้นี้ ซึ่งเพิ่งถูกพากลับมาเมื่ออายุสิบห้าปี
ถึงนางจะเป็นบุตรสาวแท้ ๆ ของจวนโหว ก็ยังเปลี่ยนความจริงที่ว่านางมาจากชนบทไม่ได้ สิบห้าปีที่ไม่เคยกลับเมืองหลวง ทำให้นางไม่เข้าใจกฎเกณฑ์ของเมืองหลวงแม้แต่น้อย ย่อมก่อความขุ่นเคืองแก่ผู้มีอำนาจได้โดยง่าย
ทว่าผลกลับผิดคาด องค์หญิงใหญ่เป็นมิตรกับนางยิ่งนัก
ความเป็นมิตรนั้นไร้เหตุผล
อย่างน้อยในสายตาของเหล่าคุณหนูที่อยู่ในเหตุการณ์ มันคือความชอบพอที่ชวนให้ฉงน ราวกับมีบางสิ่งบงการให้ทำเช่นนั้น
ก่อนเสด็จกลับ องค์หญิงใหญ่ยังเชิญฉีเยว่ไปเป็นแขกที่จวนองค์หญิงใหญ่ ครั้นกลับจากการไปเยือน ก็ส่งผ้าเนื้อดีและเครื่องประดับล้ำค่ามาให้นางมากมาย ชวนให้ผู้คนคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ
สุดท้ายก็คือวันนี้ เสิ่นเซียวต้องการรับนางเป็นอนุ