（คุณถอดผ้าปิดตาออก）
（ลูกตาซ้ายของคุณแดงก่ำและบวมเป่ง คุณพบว่ามีแสงสีดำวูบวาบอยู่ไม่ไกล）
（คุณเดินไปยังหน้าวังวน แล้วยื่นมือไปสัมผัส）
（ความรู้สึกแสบร้อนในดวงตาหายไปทันที）
（คุณพบว่าตัวเองมายืนอยู่หน้าร้านขายของชำ）
（เจ้าของร้าน: มาหาฉันมีธุระอะไร）
（คุณ: เมื่อกี้เหมือนฉันจะเห็นอะไรบางอย่างตรงนี้ คงเป็นภาพหลอนไปเองล่ะมั้ง）
（เจ้าของร้านไม่ได้พูดอะไร เพียงพยักหน้า）
（คุณลองเดินออกไป แต่พบว่าทันทีที่อยู่ห่างจากร้านขายของชำ ดวงตาก็กลับมาร้อนผ่าวอีกครั้ง）
（คุณรู้ว่านี่คือคำใบ้จากผ้าปิดตาข้างเดียว）
（คุณกลับมาที่ร้านขายของชำอีกครั้ง）
（เจ้าของร้าน: อยากซื้ออะไร น้ำอัลมอนด์ไหม）
（คุณครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง）
（คุณ: เถ้าแก่ครับ รู้ไหมว่าเนื้อแกะหาซื้อได้ที่ไหน）
（เจ้าของร้าน: เนื้อแกะก็ไปซื้อที่ตลาดสดสิ ร้านฉันเป็นแค่ร้านขายของชำ）
（คุณ: ผมหมายถึงเนื้อแกะแบบนั้น）
（เจ้าของร้านส่ายหน้า）
（เจ้าของร้าน: ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดถึงอะไร รีบไปได้แล้ว）
（คุณ: ตกลงเนื้อแกะหมายถึงอะไรกันแน่）
（เจ้าของร้าน: ถ้ายังไม่ไป ฉันจะแจ้งตำรวจแล้วนะ อายุยังน้อยแท้ ๆ ทำไมถึงอยากซื้อของแบบนี้ รีบไสหัวไป ไม่งั้นฉันจะแจ้งตำรวจมาจับ）
（เจ้าของร้านโบกกำปั้นไปมา）
（คุณเบ้ปาก เอามือกุมตาซ้ายแล้วเดินจากไป）
（คุณพักอยู่ข้างทางครู่หนึ่ง ร่องรอยบวมเป่งของลูกตาจึงค่อย ๆ หายไป）
（คุณคาดเดาว่าเนื้อแกะเป็นคำลับ เจ้าของร้านน่าจะทำธุรกิจนายหน้าผิดกฎหมายด้วย）