หมอหลี่มองกู้อี้ด้วยความฉงน
ตามหลักแล้ว ข้อมูลเหล่านี้ล้วนเป็นความลับของผู้ป่วย ไม่ควรเปิดเผยให้คนอื่นที่ไม่ใช่ผู้ป่วยเห็น
“ขอโทษนะ เสี่ยวกู้ เรื่องนี้ฉันช่วยไม่ได้จริง ๆ ฉันไม่มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล เธอกลับไปถามแม่ดูไม่ได้หรือ?”
“อ้อ ก็ได้ครับ”
กู้อี้ยักไหล่ แสร้งทำเป็นไม่มีอะไรแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ เขานั่งลงบนชักโครกและเริ่มครุ่นคิด
สถานพยาบาลต้องมีข้อมูลโดยละเอียดอยู่แน่ เพียงแต่หมอคำนึงถึงการคุ้มครองความเป็นส่วนตัวของผู้ป่วย จึงไม่เปิดให้คนที่ไม่ใช่ผู้ป่วยเข้าตรวจสอบ
ตอนนี้กู้อี้มีข้อมูลอยู่ในมือน้อยเกินไป เขาไม่อยากปล่อยโอกาสในการสืบหาเบาะแสแม้แต่ครั้งเดียว
“ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็คงต้องใช้วิธีพิเศษสักหน่อยแล้ว”
（เริ่มการอนุมาน!）
（คุณออกจากห้องน้ำ）
（หมอหลี่กำลังตรวจคนไข้อยู่ในห้องทำงาน คนไข้เข้าออกไม่ขาดสาย คุณไม่มีทางลอบเข้าไปตรวจสอบคอมพิวเตอร์ในห้องทำงานได้）
（คุณครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจใช้วิธีสุดโต่งไล่คนไข้ที่มารอตรวจออกไป）
（คุณออกจากโรงพยาบาล ไปซื้อเหล้าขาวกับไฟแช็กที่ร้านขายของชำใกล้ ๆ）
（คุณจุดไฟใกล้ประตูทางเข้าผู้ป่วยนอกของโรงพยาบาล กลัวว่าไฟจะลุกไม่แรงพอ ถึงกับเอาขยะไปโปรยลงบนกองไฟ）
（ผู้คนในโรงพยาบาลถูกดึงดูดความสนใจ ต่างพากันวิ่งออกมาดับไฟ）
（คุณฉวยโอกาสช่วงชุลมุนกลับเข้าไปในโรงพยาบาล แล้วมุดเข้าไปในห้องทำงานของหมอหลี่）
（สถานพยาบาลเชื่อมต่อเครือข่ายกับโรงพยาบาลระดับสามเอในเมือง คุณจึงค้นประวัติการรักษาทั้งหมดของแม่ได้อย่างง่ายดาย）