ผู้จัดการร้านกะพริบตาปริบ ๆ
“คุณได้ยินข่าวลืออะไรมาบ้างกันแน่?”
“คุณไม่ต้องสนใจเรื่องพวกนั้นหรอก แค่เดิมพันกับฉันก็พอ”
“ถ้าจะเดิมพันกันจริง ๆ ฉันก็จะไม่ออมมือให้แล้วนะ” ผู้จัดการร้านตาเป็นประกาย “ถ้าคุณแพ้ ฉันจะฆ่าคุณ คุณแน่ใจหรือว่าจะเดิมพันกับฉัน?”
กู้อี้หลับตาลง สูดหายใจเข้าลึก ๆ
(เริ่มการอนุมาน!)
(คุณลืมตาขึ้น แล้วพยักหน้าอย่างหนักแน่น)
(ผู้จัดการร้าน: ดี งั้นมาเดิมพันกันเถอะ ตอนนี้ฉันยุ่งมาก ไม่มีเวลาเล่นไพ่กับคุณ เรามาเดิมพันอะไรง่าย ๆ กันดีกว่า)
(คุณ: เดิมพันอะไร?)
(ผู้จัดการร้าน: เป่ายิงฉุบ ชนะสองในสาม)
(คุณ: ง่าย...ขนาดนั้นเลยเหรอ?)
(ผู้จัดการร้าน: คุณไม่มีเวลาให้กลับคำแล้ว)
(คุณ: ได้ งั้นมาเลย)
(คุณกับผู้จัดการร้านเป่ายิงฉุบกัน)
(คุณแพ้ติดกันสองรอบ)
(ผู้จัดการร้านหยิบปืนพกออกมายิงหัวคุณ)
(เบื้องหน้ากลายเป็นสีแดงฉาน)
(คุณตายแล้ว)
(สิ้นสุดการอนุมาน!)
บ้าอะไรกันเนี่ย?
หรือว่าโชคของเขาจะแย่ขนาดนั้น?
“ตกลงคุณจะรับเดิมพันไหม?”
“เดี๋ยวก่อน!”
กู้อี้ไม่สนใจคำเร่งรัดของผู้จัดการร้าน แล้วอนุมานต่อ
เพราะการอนุมานครั้งก่อนใช้เวลาสั้นเกินไป จึงไม่สามารถเปิดใช้ฟังก์ชันการย้อนเวลาได้ เขาจึงทำได้แค่ใช้พลังจิต 10 หน่วย เพื่อเริ่มอนุมานใหม่อีกครั้ง
(เริ่มการอนุมาน!)
(คุณตอบรับคำท้าเดิมพันของผู้จัดการร้าน)