“คุณค้นพบไอเทมสำคัญ [หน้ากากพับมือของโทโท]”
“ระดับการสำรวจเนื้อเรื่องของคุณเพิ่มขึ้น”
“ความคืบหน้าการสำรวจในปัจจุบันอยู่ที่ 51%”
“คุณสามารถเลือกรับรางวัลได้หนึ่งอย่างจากสามตัวเลือกต่อไปนี้”
“1. เพดานพลังจิตเพิ่มขึ้น 10 หน่วย”
“2. ความเร็วในการฟื้นฟูพลังจิตเพิ่มขึ้น 10%”
“3. ความต้านทานการกัดกร่อนจิตเพิ่มขึ้น 10%”
เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ กู้อี้ก็อดสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ไม่ได้
หน้ากากเพียงใบเดียวกลับเพิ่มระดับการสำรวจเนื้อเรื่องถึง 20% แสดงให้เห็นว่าหน้ากากใบนี้ไม่ธรรมดาเพียงใด
ส่วนตัวเลือกทั้งสาม กู้อี้เลือกข้อสามโดยไม่ลังเล เขาเข้าใจอย่างลึกซึ้งแล้วว่าความต้านทานการกัดกร่อนสำคัญแค่ไหน ในช่วงท้ายของดันเจี้ยน เขาคงต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่ไม่สามารถเอ่ยถึงอย่างแน่นอน ถ้าไม่สะสมความต้านทานให้สูง แล้วจะเอาชีวิตรอดได้อย่างไร?
“ขอบคุณครับ”
กู้อี้พยักหน้าให้ผู้จัดการร้าน ก่อนถือหน้ากากคนหัวหมูเดินจากไป
หลังสิ้นสุดเวลากิจกรรมอิสระและกินมื้อกลางวันเสร็จ เขาก็กลับมายังห้องผู้ป่วย
กู้อี้หลบอยู่ในห้องผู้ป่วยของตัวเองแล้วสวมหน้ากาก
หน้ากากใบนี้เห็นได้ชัดว่าแตกต่างจากใบอื่น ทันทีที่สวม กู้อี้ก็ได้ยินเสียงพึมพำไร้ความหมายดังขึ้น ดูท่าว่าบนหน้ากากคนหัวหมูยังมีเจตจำนงของ “ฉัน” หลงเหลืออยู่
กู้อี้นอนลงบนเตียง สวมหน้ากากคนหัวหมูแล้วเริ่มการอนุมาน
(เริ่มการอนุมาน!)
(คุณเดินออกจากห้องผู้ป่วย)
(คุณเป็นอิสระยิ่งกว่าที่เคยเป็นมา ระหว่างเดินไปตามทางไม่มีใครตั้งข้อสงสัยหรือซักถามคุณ คุณถึงกับเดินขึ้นลงชั้นต่าง ๆ ผ่านลิฟต์พนักงานของห้องครัวได้อย่างเปิดเผย)