เปิดเทอมฝึกทหาร ครูฝึกใหญ่คือศิษย์ของผม

ตอนที่ 33 ขอโทษที ฉันดื่มเท่าไรก็ไม่เมา

5 นาที· 1.2K คำ

“ซี๊ด—”

เสียงสูดหายใจเฮือกดังขึ้นพร้อมกันทั่วทั้งห้องส่วนตัว

สาว ๆ หลายคนยกมือปิดปาก ดวงตาเบิกกว้าง

บุหรี่ที่คีบอยู่ในมือคุณชายจางสั่นไหว เถ้าบุหรี่ร่วงลงบนรองเท้าหนังราคาแพง

วอดก้าหนึ่งขวดเต็ม ขนาด 750 มิลลิลิตร

วอดก้ากลั่นจากธัญพืชแท้ ดีกรี 65

แม้แต่ในรัสเซีย พวกชายฉกรรจ์ที่ดื่มวอดก้าแทนน้ำก็ยังต้องกินแตงกวาดองแกล้ม แล้วค่อย ๆ จิบทีละนิด

ดื่มรวดเดียวจากปากขวดงั้นหรือ?

นี่ไม่ใช่การประชันดื่มเหล้าแล้ว แต่มันคือการเอาชีวิตเข้าเสี่ยง

แอลกอฮอล์เข้มข้นจะเผาไหม้หลอดอาหารและระคายเคืองเยื่อบุกระเพาะในพริบตา

อาจทำให้กระเพาะทะลุเฉียบพลัน หรือถึงขั้นช็อกจากพิษสุราได้

ถึงตายได้เลย

“รุ่นน้อง จะขู่ใครกัน?”

คุณชายจางฝืนรักษาหน้า พลางหัวเราะแห้ง ๆ เนื้อบนใบหน้ากระตุกเป็นระยะ

“นี่มันเหล้าดีกรีแรงนะ ถ้านายล้มพับตรงนี้ ฉันไม่จ่ายค่ารักษาให้หรอก”

เขาคิดว่าฉู่หยวนแค่ทำท่าข่มขู่ ตั้งใจใช้ความบ้าบิ่นเอาชีวิตเข้าแลกมาทำให้พวกเขากลัวจนถอย

หลินเสวี่ยกอดอก นิ้วมือที่ทาเล็บสีแดงสดเคาะแขนเบา ๆ

“ทำเป็นเก่งไปได้ ถ้ามีปัญญาก็ดื่มสิ เหลือแม้แต่หยดเดียวก็ถือว่านายแพ้”

ฉู่หยวนไม่สนใจพวกเขา

เขาจับขวดแก้วใส แล้วยกขึ้นช้า ๆ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป