หลี่หมานหมานแลบลิ้น แล้วกระซิบข้างหูหลินชิงเยวี่ยว่า "คนนี้ดูท่าทางดุจริงๆ"
หลินชิงเยวี่ยไม่พูดอะไร แค่เดินตามไปข้างหน้า
เกวียนวัวจอดอยู่ข้างทาง จางต้าเหอพูดเสียงดัง "เอาของทั้งหมดวางบนเกวียน ให้เวลาพวกเธอหนึ่งชั่วโมงไปซื้อของ เลยเวลาไม่รอนะ"
ทุกคนได้ยินก็เอาของวางบนเกวียนวัว
หลินชิงเยวี่ยวางกระเป๋าผ้าใบบนเกวียน แล้วคิดจะหาที่เปลี่ยวๆ เพื่อเอาของใช้ประจำวันออกมาจากพื้นที่
หลี่หมานหมานที่อยู่ข้างๆ รีบก้าวตามเธอทัน แล้วยิ้มพูด "สหายหลิน เราไปซื้อของที่ร้านสหกรณ์ด้วยกันเถอะ"
หลินชิงเยวี่ยส่ายหน้า "ไม่ล่ะ เธอไปเถอะ! ของฉันส่งมาทางไปรษณีย์หมดแล้ว ฉันไปรับที่ไปรษณีย์ก็พอ"
หลี่หมานหมานตีหน้าผากตัวเองอย่างเสียดาย "เฮ้อ ตอนแรกฉันสนใจแต่การเก็บกระเป๋า ไม่คิดว่าจะส่งของมาทางไปรษณีย์ได้ งั้นฉันไปร้านสหกรณ์ก่อนนะ เธอไปรับของที่ไปรษณีย์แล้วกลับมาเร็วๆ ล่ะ อย่าให้ผิดเวลา" พูดจบก็หมุนตัววิ่งไปทางร้านสหกรณ์
หลินชิงเยวี่ยพยักหน้า แล้วเดินไปทางไปรษณีย์ แท้จริงเธอส่งพัสดุมาใบหนึ่ง ก็เพื่อให้คนอื่นเห็นว่ามีอะไรมาด้วย
ตามความทรงจำชาติก่อน เธอเดินมาจนถึงไปรษณีย์
ในไปรษณีย์คนไม่เยอะ เธอบอกชื่อ พนักงานก็ค้นหาพัสดุที่เธอส่งมาล่วงหน้าซึ่งใส่เสื้อผ้าเก่าๆ สองสามตัวได้อย่างรวดเร็ว "คุณหนู พัสดุของคุณ กรุณาเซ็นชื่อด้วยค่ะ"
หลินชิงเยวี่ยเซ็นชื่อ แล้วถือพัสดุออกจากไปรษณีย์ เลี้ยวเข้าตรอกข้างๆ พอเห็นว่าไม่มีใคร ก็รีบหยิบกระเป๋าใบใหญ่ออกมาจากพื้นที่อีกใบหนึ่ง