หลินชิงเยวี่ยครุ่นคิดว่าจะหาจังหวะเหมาะๆ เพื่อเข้าถึงตัวรองผู้อำนวยการโรงงานหลี่ได้อย่างไร
กำลังคิดอยู่นั้น ก็เห็นเหล่าวังจากแผนกเทคนิคเดินออกจากร้านสหกรณ์มา มือถือถุงตาข่ายที่มีซอสถั่วเหลืองสองขวดอยู่ข้างใน
เหล่าวังเป็นคนสนิทของเหล่าหลี่ เป็นคนซื่อตรง
หลินชิงเยวี่ยตาเป็นประกาย โอกาสมาแล้ว จึงเดินเข้าไปทักอย่างกระตือรือร้น: "ลุงหวังค่ะ ท่านมาซื้อของหรือคะ?"
เหล่าวังงั้นไปเล็กน้อย เมื่อจำได้ว่าเป็นลูกสาวคนโตของหลินเจี้ยนเย่ ก็ยิ้มพร้อมพยักหน้า: "เป็นชิงเยวี่ยเองหรือ หนูมาซื้อของด้วยเหรอ?"
"ค่ะ แค่มาเดินดูเฉยๆ ค่ะ" หลินชิงเยวี่ยพูดอย่างไม่ใส่ใจ "ลุงหวังคะ หนูได้ยินพ่อบอกว่า โรงงานกำลังมีการเลือกตั้งผู้อำนวยการอยู่ไม่ใช่เหรอคะ?"
เหล่าวังถอนหายใจ สีหน้าเผยความไม่พอใจออกมาเล็กน้อย: "ใช่แล้ว กำลังวุ่นวายกันใหญ่เลย"
"พ่อหนูบอกว่าลุงหลี่มีโอกาสมากใช่ไหมคะ?" หลินชิงเยวี่ยเงยหน้ามองเหล่าวัง สายตาใสซื่อ "หนูคิดว่าลุงหลี่เป็นคนดีมาก ครั้งที่แล้วหนูไปโรงงานหาพ่อ เห็นท่านกำลังช่วยพนักงานซ่อมเครื่องจักรอยู่ ไม่มีท่าทีวางตัวเลยสักนิด"
เหล่าวังได้ยินคำพูดนี้ ใจก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาทันที อดพูดไม่ได้: "ใช่แล้ว! เหล่าหลี่น่ะของจริง! ไม่เหมือนบางคน..." พูดยังไม่ทันจบ ก็กลืนคำพูดลงคอไป เนื่องจากนึกขึ้นได้ว่าหลินชิงเยวี่ยยังมีสายสัมพันธ์หมั้นหมายกับตระกูลเฉิน จึงไม่พูดต่อ
หลินชิงเยวี่ยเห็นเข้าตา รู้ดีในใจ จึงพูดเสียงเบา: "ลุงหวังคะ ขอคุยเป็นการส่วนตัวได้ไหมคะ"
เหล่าวังสะดุ้งเล็กน้อย สายตาที่มองหลินชิงเยวี่ยเริ่มมีความใคร่ครวญมากขึ้น
สาวคนนี้ ปกติที่โรงงานเห็นใครก็ก้มหน้า วันนี้ไม่เพียงแต่มาทักทายเอง ยังจะขอ "คุยเป็นการส่วนตัว" อีก หรือว่าจะมีเรื่องสำคัญจริงๆ? เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็พยักหน้า: "ได้ มาทางนี้"