ตอนที่ 40 สังเวยเพื่อนอย่าสังเวยตัวเอง! เฉินเยี่ยสวนกลับหนึ่งประโยค ลู่หันหน้ายับ!
เฉินเยี่ยมองสองตัวตลกนี่ ถอนหายใจอย่างจนใจ
ปิดบัง? ปิดบังบ้าอะไร
เมื่อคืนนอนเตียงเดียวกันแล้ว ตอนเช้าถูกจับได้คาหนังคาเขา จะปิดบังอีกก็ดูถูกไอคิวคนทั้งสามเกินไป
"ใช่ ไม่มีผิด" เฉินเยี่ยพูดอย่างเกียจคร้าน พิงกรอบประตู สบตากับสองคนนั้นอย่างไม่สะทกสะท้าน
"คืนดีกันแล้ว"
สามคำ สั้นและชัดเจน
ในทางเดินเงียบไปสองวินาที
ลู่หันโผล่หัวออกมาจากหลังเฉินเฮ่อ ดวงตาเบิกกว้าง
"เว้ย!" เฉินเฮ่อร้องด้วยความตกใจ ตบขาตัวเองดังปัง "เสี่ยวเย่! แกเก่งมาก! ม้าแก่กลับมากินหญ้าเก่า!"
แผ่นมาส์กหน้าของเติ้งเชาทนไม่ไหวอีกต่อไป
ขอบมาส์กหลุดร่วงลงมาดังแปะ
เขาดึงมาส์กออกอย่างไม่แคร์ สีหน้าเปลี่ยนจากลุงนักซี้ดซ้าดเป็นแม่แก่ที่กังวลในทันที
"แล้วเสี่ยวเย่ พวกนายสองคนจะกลับมาประกาศอีกครั้งไหม?" เติ้งเชาเบเสียงลง น้ำเสียงจริงจังอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
ยังไงซะ เน็ตบูลลี่เมื่อปีนั้นก็โจมตีกันจริงจังขนาดนั้น ในฐานะคนวงการเดียวกัน เติ้งเชารู้ดีว่าซูเปอร์สตาร์ประกาศความรักนั้นอันตรายแค่ไหน ลู่หันเคยเจอมาแล้ว เฉินเยี่ยก็เคยเจอมาแล้ว
เฉินเยี่ยขยี้ขมับ
"เดี๋ยวดูสถานการณ์ก่อน" เฉินเยี่ยเม้มปาก "ตอนนี้พวกชอบหาเรื่องสนุกกับแฟนคลับคู่จิ้นในเน็ตมีเยอะ แต่แฟนคลับสายสู้และแฟนคลับเฉพาะตัวของอวี้ฉีก็ไม่ใช่ขี้แพ้ โพสต์ประกาศตรงๆ ในเวยปั๋วตอนนี้ เซิร์ฟเวอร์คงล่มทันที"
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง เลิกคิ้วข้างหนึ่ง
"สองวันนี้ ขอลองน้ำในรายการก่อน"
"เราค่อยๆ ชี้นำความคิดเห็น ให้แฟนคลับมีช่วงปรับตัว เรียกว่าค่อยเป็นค่อยไป"
เติ้งเชาฟังจบ ก็เห็นด้วยอย่างยิ่ง พยักหน้า
"ได้ มีแผนก็พอ พวกนายมั่นใจ เราก็พร้อมช่วย"
เติ้งเชาตบไหล่เฉินเยี่ย แล้วหันไปเรียกพวกชอบมุดโพรงอีกสองคน
ไป ไป ลงไปกินข้าวเช้ากัน ฉันหิวจะแย่แล้ว
มองสามคนกอดคอกันลงไปข้างล่าง เฉินเยี่ยส่ายหัว แล้วหันกลับเข้าห้อง
ล้างหน้าล้างตาเสร็จ
เฉินเยี่ยหยิบเสื้อยืดสีขาวล้วนตัวกว้างๆ ออกจากกระเป๋าเดินทาง สวมกับกางเกงขาสั้นสีดำสไตล์ลำลอง
ส่วนกระเป๋าเดินทาง ก็แน่นอนว่าเมื่อวานให้คนเก็บมาส่งให้