ตอนที่ 66 ทีมตั้งชื่อห่วยแตก! อัลบั้มนี้ปล่อยออกมาเมื่อไหร่วงการบันเทิงต้องช็อก!
ปัง! กระดาษ A4 สองแผ่นที่เต็มไปด้วยโน้ตเพลงและเนื้อร้องถูกเฉินเยี่ยวางลงบนโต๊ะกาแฟ
โจวเจียหลุน หลินจวิ้นเจี๋ย หวังลี่หง และเถาเจ้อที่เพิ่งวิ่งออกมาจากห้องอัดเสียงต่างพากันเข้ามาดู
บนกระดาษเขียนชัดเจนว่าเพลง "ดินแดนอันงดงาม" และ "เก็บไว้"
เฉินเยี่ยเอนตัวพิงโซฟา
นั่งไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์
โจวเจียหลุนใช้นิ้วไล้ไปตามบรรทัดบนกระดาษอย่างรวดเร็ว
ฮัมทำนองท่อนหลักเบา ๆ ในปาก
เขาขมวดคิ้วแน่น แล้วหันขวับไปจ้องหน้าเฉินเยี่ย
ไอ้หนูนี่สมองถูกสร้างมายังไงกันวะ ทำเพลงได้ทุกแนวไม่มีตก
สองเพลงนี้เป็นได้ทั้งเพลงป็อปร็อกสุดฮิตและเพลงรักสุดกินใจได้ในคราวเดียว
หลินจวิ้นเจี๋ยตาเป็นประกาย
การไล่ระดับอารมณ์และการเรียบเรียงเสียงประสานของสองเพลงนี้ ดูเหมือนถูกออกแบบมาเพื่อการร้องประสานเสียงห้าคนโดยเฉพาะ
"เรามาแบ่งกันแบบนี้"
หวังลี่หงหยิบปากกาเมจิกมาหนึ่งด้าม แล้ววกวงกลมบนกระดาษ
"เพลงแรก 'ดินแดนอันงดงาม' ท่อนหลักฉันขอตั้งโทนไว้ก่อน"
"เหล่าลิน นายรับช่วงท่อนที่สองแล้วดึงอารมณ์ให้สูงขึ้น"
"ท่อนไคลแมกซ์ พวกเราทั้งห้าคนช่วยกันขับเสียงประสานให้เต็มที่!"
เถาเจ้อแย่งปากกาเมจิกไปทันที
"ทำไมต้องเป็นนายก่อน! ฉันเพิ่มท่อนเสียงพลิกแพลงสไตล์อาร์แอนด์บีเป็นช่วงเปิดเพลง มันเด็ดกว่าไม่ใช่เหรอ ฉันขอท่อนแรก!"
เฉินเยี่ยนั่งอยู่ข้าง ๆ กลอกตา
การแย่งเนื้อร้องไม่กี่ท่อนนี้ท่าทางเหมือนเด็กอนุบาลแย่งขนมกันไม่มีผิด
ผ่านการทะเลาะกันห้านาที ในที่สุดลำดับการร้องก็ได้ข้อสรุป
หวังลี่หงเริ่มก่อน
ตามด้วยหลินจวิ้นเจี๋ย จากนั้นเป็นท่อนไคลแมกซ์ใหญ่ที่ทั้งห้าคนร้องพร้อมกัน
ต่อด้วยโจวเจียหลุนและเถาเจ้อสานต่อ
เฉินเยี่ยรับหน้าที่ปิดท้าย
"เสร็จยัง?" เฉินเยี่ยหาวพร้อมถาม "รีบเข้าไปอัดกันเถอะ จะได้เลิกงานไว ๆ"
"ฉันยังต้องพาเมียไปกินไตหมูนอกบ้านอีก"
ซ่งอวี้ฉียืนแอบกลั้นยิ้มอยู่ข้าง ๆ แล้วยื่นมือไปหยิกเอวด้านหลังเฉินเยี่ยเบา ๆ
ลู่เกอนั่งประจำที่หน้าเครื่องมิกเซอร์
หวังลี่หงผลักประตูกั้นเสียงเปิด แล้วเดินยาวไปยืนหน้าไมโครโฟน