เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดว่า “ฉันอยากดูห้องของเธอ”
ไป่ลั่วลุกขึ้น กวาดตามองไปรอบห้อง แล้วเก็บชุดชั้นในบนเตียงให้เรียบร้อย
“อืม…ถ้าฉันให้คุณดูแล้ว คุณจะยกโทษให้ฉันไหม?”
“ห้ามพูดเรื่องเลิกกัน ห้ามโกหกฉัน แล้วต้องรายงานทุกวันว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่”
ไป่ลั่วไม่มีข้อโต้แย้ง อย่างไรก็ต้องรักษานายทุนไว้ให้มั่นคงก่อน เธอยังอยากหาเงินอยู่นี่นา…
เธอเปิดกล้อง หันเลนส์ไปทางห้อง แล้วพาเขาดูทุกซอกทุกมุม
“ที่รัก~ เห็นหรือยัง?”
“อืม ขอดูโต๊ะหนังสือหน่อย” ไป่ลั่วหันกล้องไปทางโต๊ะ บนนั้นมีหนังสือที่ต้องใช้เตรียมสอบใบรับรองครูวางอยู่
“ที่รักกำลังเตรียมสอบใบรับรองครูเหรอ?”
ไป่ลั่วตอบรับเบา ๆ “เรียนจบสาขานี้มาก็มีแต่ตกงาน ฉันเตรียมสอบใบรับรองครูก็แค่ทำให้แม่สบายใจเท่านั้นแหละ”
เธอรู้สึกว่าชีวิตหลังเรียนจบมืดมนไปหมด เธอไม่ได้ชอบเป็นครู แค่แม่ชอบ เพราะในสายตาแม่ นี่เป็นงานมั่นคง
เพราะอย่างนั้น เธอจึงอยากหาเงินให้ได้หนึ่งล้านแล้วใช้ชีวิตสบาย ๆ เธอไม่ค่อยอยากซื้อของ หนึ่งล้านสำหรับเธอก็เพียงพอแล้ว
“เรียนสาขาภาษาจีนอยู่ที่หยุนจิงเหรอ?”
ไป่ลั่วแปลกใจจนเสียงสูงขึ้นไม่น้อย “คุณรู้ได้ยังไง?”
“ลืมแล้วเหรอ? ฉันบอกไปแล้วว่าฉันก็อยู่หยุนจิงเหมือนกัน”
เธอลืมไปจริง ๆ ด้วย…
ไม่อย่างนั้นเธอคงเก็บหนังสือไปแล้ว แบบนี้โอกาสที่เขาจะตามหาตัวเธอเจอก็เพิ่มขึ้นมากเลย
ไป่ลั่วรีบเปลี่ยนเรื่อง “เอ่อ…คุณดูเสร็จหรือยัง? ฉันปิดกล้องแล้วนะ”