ไป่ลั่วขบฟันแน่น เงินห้ามคืน! เธอลงมือเองก็ได้ไม่ใช่เหรอ?
ถือซะว่าเป็นการทำความคุ้นเคยกับร่างกายตัวเองก่อนก็แล้วกัน……
“ที่รัก~รอสักครู่นะ”
“ครั้งแรกยังไม่ค่อยชินเท่าไร”
“อืม ฉันรออยู่”
ไป่ลั่วออกไปค้นหาข้าวของจนทั่ว แล้วก็เจอกลีเซอรินขวดหนึ่ง
ปกติเธอก็แค่พูดเล่นปากเปล่า ไม่เคยลงมือทำจริง แต่วันนี้เธอจะ…จัดเต็ม!
เตรียมตัวเสร็จแล้ว เธอก็เดินกลับเข้าไปในห้องน้ำ “มาแล้วค่ะ ขอโทษที่ให้รอนาน”
เขาเรียกเธอ “ที่รัก วิดีโอคอลได้ไหม ฉันอยากเห็นหน้าเธอ”
【โอนเงิน 131,400 (มอบให้โดยสมัครใจ)】
ไป่ลั่วจ้องหน้าจอเขม็ง ปลายนิ้วแทบจะอดใจไม่ไหว อยากกดรับเงินเสียเดี๋ยวนั้น!
ไม่ได้! ไป่ลั่ว!
ห้ามรับเด็ดขาด ถ้าเปิดวิดีโอเมื่อไร เธอก็ถูกจับได้ทันที เงินแค่แสนกว่านี้ยังไม่คุ้มให้เธอเปิดเผยตัวตนหรอก
ไป่ลั่วใช้มือข้างหนึ่งควบคุมมืออีกข้างไว้ เธอขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
“ไม่ได้ค่ะ ฉันเป็นผู้หญิงที่มีหลักการนะ”
น้ำเสียงของเขาเจือความผิดหวังเล็กน้อย “น่าเสียดายจริง ๆ เอาละ เริ่มกันเถอะ”
ไป่ลั่วหลับตาโอนเงินคืนไป เงินนี่ช่างเป็นของดีจริง ๆ……
เธอทากลีเซอรินลงบนมือ มือข้างหนึ่งยันกำแพงไว้ ส่วนอีกข้างขยับไปตามเสียงของเขา
“ที่รักเก่งมาก แบบนั้นแหละ”
ขาทั้งสองข้างของไป่ลั่วเริ่มอ่อนแรง แต่เธอก็ยังฝืนยืนอยู่ ส่วนมือก็เริ่มเมื่อยขึ้นมาแล้ว
เธอกัดริมฝีปากแน่น กลัวตัวเองจะเผลอส่งเสียงออกมา
“ไม่ต้องกลั้นไว้ ฉันอยากได้ยิน”
ไป่ลั่วหอบหายใจแรง ยอมทำให้เขาสมใจ ได้ยินเสียงที่อยากฟัง……