ตราประทับตรวจหยางทั้งสี่ดวงสว่างวาบอยู่ในห้วงลึกมืดมิด ราวกับเป้าสี่เป้า
โม่อิ่งเร็วที่สุด
แม้ดวงตาจะสูญเสียการมองเห็นไปชั่วคราว แต่นักฆ่าขั้นสี่ก็ระบุตำแหน่งได้ด้วยการสัมผัสทางจิต
เขาพุ่งออกไปเกือบหนึ่งกิโลเมตรแล้ว แต่ไม่ว่าจะเปลี่ยนทิศทางอย่างไร เครื่องหมายสีทองแดงเหนือศีรษะก็ไม่มีทีท่าว่าจะหายไป
“บัดซบ!”
โม่อิ่งรู้สึกหวาดกลัวอย่างแท้จริงเป็นครั้งแรก
ก่อนหน้านี้เขาเคยเห็นทักษะติดตามเป้าหมายมาแล้ว
ทั้งการล็อกกลิ่น ล็อกพลังวิญญาณ รอยประทับทางจิต ไปจนถึงการระบุตำแหน่งจากเหตุและผล
แต่ทักษะทุกชนิดย่อมมีวิธีแก้
ตัดกลิ่นอาย ใช้ร่างแทนย้ายตำแหน่ง หรือหลบเข้าไปในเงามืด
ขอเพียงมีวิธีมากพอ ก็ย่อมสลัดการติดตามได้
แต่สิ่งเหนือหัวนี่ไม่เหมือนกัน
โม่อิ่งใช้ทักษะอำพรางระดับเอไปแล้วถึงสามครั้งติดต่อกัน
ไร้ผล
ราวกับดวงอาทิตย์บนฟ้าจับจ้องเขาไว้ ต่อให้ยังอยู่ใต้ฟ้าผืนนี้ ก็ไม่มีทางหลบพ้น
ที่น่าปวดหัวกว่านั้นคือ เสียงจากด้านหลังดังเข้ามาแล้ว
ครืดคราด
เสียงโซ่เหล็กลากไปกับพื้น
หัวใจโม่อิ่งหดวูบ
ไม่ใช่เจียงหาน มีอย่างอื่นออกมาแล้ว
อีกด้านหนึ่ง ผู้เย็บประสานทั้งสามคนจากสภาวิญญาณโครงกระดูกกลับมารวมตัวกันได้อีกครั้ง
สีหน้าของผู้เย็บประสานหกแขนย่ำแย่
“หนีไม่ได้ ของนั่นทำเครื่องหมายพวกเราไว้ตลอด”
คนหน้ากระดูกกัดฟัน
“ฆ่ามันย้อนกลับไป!”
“ร่างจริงของมันมีแค่ระดับยี่สิบเจ็ด! ต่อให้เทพท่องราตรีแข็งแกร่งแค่ไหน ก็เป็นเพียงยูนิตอัญเชิญ!”
“แค่ฆ่าร่างจริง ทุกอย่างก็จะหายไป!”
ทั้งสามสบตากัน ต่างมองเห็นความเหี้ยมเกรียมในดวงตาของอีกฝ่าย
หนีไม่พ้น ก็สู้ให้ตายกันไปข้าง
พวกเขาหันกลับฉับพลัน เส้นใยอันเดดที่ขาดไปแล้วพลันพุ่งออกจากร่างอีกครั้ง
คราวนี้ไม่ได้เชื่อมต่อกับศพด้านนอก แต่เชื่อมพวกเขาเข้าด้วยกันเอง
ฉึก!
อกของผู้เย็บประสานหกแขนปริแยก ซี่โครงของอีกสองคนก็พลิกออกพร้อมกัน
เนื้อและเลือดสีเทาขาวจำนวนมหาศาลยืดเข้าหากัน ผู้ประกอบอาชีพขั้นสี่สามคนถึงกับคิดจะเย็บร่างตัวเองให้กลายเป็นโครงสร้างอันเดดขนาดใหญ่ชั่วคราว!
【วิชาหลอมรวมวิญญาณกระดูก!】
【สามวิญญาณร่วมกาย!】
【ระดับชีวิตเพิ่มขึ้นชั่วคราว!】
กลิ่นอายเริ่มพุ่งสูงขึ้น