เย่ชูรู้สึกเห็นด้วยอย่างยิ่ง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความอดสู "โคตรจะเกินเหตุไปจริงๆ"
"นายทหารใหม่เพิ่งลงหน่วยรากหญ้า เอาเข้าจริงก็แค่สองเดือน เริ่มจากข้ามช่วงฝึกหัดเลื่อนขั้นเป็นทหารประจำการทันที ต่อด้วยโดนดันขึ้นเป็นรองผู้กองแบบไม่ขึ้นกับกฎเกณฑ์ ตำแหน่งยังอุ่นๆไม่ทันไร ก็ได้เป็นผู้หมวดกองร้อยทหารใหม่อีก เข้บๆ"
เขามองข้อความบนหน้าจอ สุดแค้นจนกัดฟันกรอด
ทำไมมีคนเก่งได้ถึงขนาดนี้! ยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า! กองทัพบ้านเขาเปิดเองหรือไง!
เขานึกไม่ยอม พูดว่า "ทีละขั้นบนบันได เส้นทางคนอื่นต้องใช้ปีกว่าจะเดินจบ เขาใช้เวลาสองเดือนหมดในเวลาแค่สองเดือน ขุดรากถอนโคนกฎการเลื่อนขั้นของหน่วยรากหญ้าเราไปทั้งผม ทั้งคนไม่คิดถึงกัน!"
ปลายสายเงียบไปสองวิแล้ว ติงฮ่าวหนานก็ลดเสียงลงต่ำ แล้วค่อยพูดขึ้น "ตามกฎแล้ว การเลื่อนขั้นเร็วแบบนี้ไม่มีการขัดหูขัดตำราเลย ขัดกับหลักการเลื่อนขั้นของหน่วยรากหญ้าทั้งหมด"
"ฉันก็ได้ยินหลายคนพูดลับๆล่อๆว่า พ่อของหลินอี้อี้เป็นเจ้ากองพลของกองพล46 ที่สำคัญ พวกแกอยากรู้มั้ย หาข้อมูลแล้ว เขาที่ขึ้นพรวดเดียวเนี่ย ใช่มีเส้นใหญ่สนับสนุนอยู่จริงๆ รึเปล่า?"
พอคำนี้พูด เย่ชูปั้นหน้าตาเป็นห่วงครุ่นคิด แล้วโต้ตอบทันทีโดยไม่คิด "ทำไมฟังคนพวกนั้นนินทา"