ทั้งสนามแตกฮาอีกครั้ง เสียงอึกทึกครึกโครมดังลั่นขึ้นมาอีกรอบ
ได้บายหนึ่งครั้งก็ว่าโชคดี ที่ได้จับสลากใบเดียวที่มีสิทธิ์บายถึงสองรอบติดต่อกัน รับเข้าโดยไม่ต้องสอบชนะเลิศแบบนี้ โชคดีขนาดนี้มันชวนให้คนใจสั่นไปหมด
เหลย์จิ้งถิงอดปากเสียไม่ได้ เอ่ยปากแซวขึ้นมา "ให้ตายเถอะ เฉิงฮ่าว ไอ้หนูนี่แกไปจัดการเบื้องหลังอะไรไว้หรือเปล่าวะ? ได้ฉลากโชคดีซ้อนสองรอบติดกัน โชคดีแบบนี้มันเกินมนุษย์ไปแล้วนะเว้ย!"
ผังเหล่ยที่เพิ่งแพ้ลงมาอย่างอัดอั้นใจก็บ้าเลือดขึ้นมาทันที ยกมือตะโกนเสียงดัง "รองผู้กองครับ ตรวจสอบ! ต้องตรวจสอบผู้หมวดเฉิงให้หนัก! ผมสงสัยอย่างแรงว่าเขาโกง คนเราจะโชคดีได้ถึงขนาดนี้ได้ยังไงกัน!"
หวูหย่ง ผู้หมวดหมวดห้าที่เพิ่งผ่านเข้ารอบก็ส่ายหน้าหงึกๆ หน้าตาไม่อยากเชื่อ "บ้าไปแล้ว เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด! จับได้บายทั้งสองรอบ โชคแบบนี้ฉันไม่เชื่อจริงๆ ว่ามันจะบังเอิญขนาดนั้น มันผิดปกติน่าดู"
ซุนปั๋วเหวิน ผู้หมวดหมวดสามที่ยืนดูอยู่ข้างๆ กลายเป็นแค่คนดูไปแล้ว เพราะทีมตกรอบไปแล้ว ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะก็ไม่เกี่ยวกับเขาแล้ว ตอนนี้ได้แต่ยืนกอดแขนดูพวกที่มาโวยวายอยู่เงียบๆ ไม่พูดอะไรสักคำ
รองผู้กองเซินโจวที่นั่งคุมสนามอยู่ข้างๆ เห็นท่าไม่ดีก็ยิ้มแหยๆ ออกมาปฏิเสธ "ทุกคนอย่าเดาสุ่มและโวยวายกันไปหน่อยเลย ไม่มีอะไรลับหลังอยู่แล้ว แค่ผู้หมวดเฉิงโชคดีเป็นพิเศษส่วนตัวเท่านั้น"
ผู้กำกับดูแลกองร้อยต้วนเซี่ยวก็ยิ้มพร้อมเอ่ยเสริมอย่างเป็นธรรม "พูดกันตามตรง เฉิงฮ่าวรอบนี้โชคดีจริงๆ"
"กล่องจับสลากและไม้สลากทั้งหมด เตรียมด้วยมือของผมและรองผู้กองเซินสองคนล่วงหน้า ตลอดเวลาอยู่ในการดูแลของเรา ไม่มีโอกาสที่ใครจะไปยุ่งได้ และเราก็ไม่มีเหตุผลต้องเข้าข้างหมวดสี่ด้วย"
เขาหยุดคิดเล็กน้อยแล้วพูดต่อ "อีกอย่าง หมวดสี่เองก็เป็นทีมบาสเกตบอลแชมป์เก่าของกองร้อยมาตลอด ครองแชมป์ติดต่อกันหลายปี ความสามารถจริงๆ สูงส่งที่สุดอยู่แล้ว"