หลังอาหารเย็นเก็บแถวกลับที่พัก ความมืดค่อยๆ ล้อมรอบค่ายทหารไว้
และช่วงเวลานี้ ก็คือช่วงเวลาออกกำลังกายเบาๆ หลังอาหารของกองร้อยตามปกติ
ตามระเบียบชีวิตประจำวันของกองร้อย หลังอาหารเย็นมีเวลาว่างยี่สิบนาที จากนั้นร่วมกันออกกำลังกายเสริมเป็นเวลาครึ่งชั่วโมง
โดยมีนายทหารระดับหมวดเป็นหัวเรือหลัก
แต่เหลย์จิ้งถิงยังคงรักษารูปแบบการมองหลินอี้ในแง่ดีเหมือนเดิม โดยโยนงานเก็บรายละเอียดทั้งหมดในหมวดให้หลินอี้จัดการคนเดียว
ใช้ข้ออ้างว่าต้องไปที่กองร้อยเพื่อส่งมอบบัญชี แล้วก็หมุนตัวหายไปเอนจอยชีวิต ไม่ยอมมาคุมการฝึกในหมวดเลยสักนิด
ยังไงเขาก็เหลือเวลาอีกแค่สามเดือนก็จะไปแล้ว พอไปถึงหน่วยกรมเขาก็ต้องกลับไปยุ่งอีก ทำไมเขาจะไม่ใช้ช่วงนี้หาที่เอนจอยบ้างล่ะ ถือว่าเป็นการลาพักร้อนเล็กๆ ให้ตัวเองก็ได้
แน่นอน เหตุผลหลักที่สุดก็คือหลินอี้ทำให้เขาอุ่นใจ
ตั้งแต่การฝึกไปจนถึงการจัดการ หลินอี้รับช่วงต่อทั้งหมด ตอนนี้เขายังต้องกังวลอะไรอีก?
จากสถานการณ์ปัจจุบัน นายสิบสามคนถูกหลินอี้จัดการได้ ขึ้นอยู่กับเวลาเท่านั้น ความรู้เชิงทฤษฎีของหลินอี้ก็ได้มาตรฐานมาก ไม่เพียงแต่ช่วยเพิ่มผลงานให้ทหารในหมวดได้ แต่ยังชี้ให้เห็นปัญหาการฝึกในหน่วยรากหญ้าได้ด้วย
ตอนนี้เขาก็รอการประลองยุทธ์ใหญ่ของกองร้อยอย่างเดียว
ลองคำนวณเวลาดู ก็เหลืออีกแค่สองเดือนเท่านั้น
ขอแค่หลินอี้สามารถในสองเดือนนี้ พาผลงานทหารในหมวดให้สูงขึ้นได้ งั้นหมวดหนึ่งของพวกเขาในการประลองยุทธ์ใหญ่ อาจจะคว้าที่หนึ่งได้โดยตรงเลยด้วยซ้ำ!
ถ้าทุกอย่างดำเนินไปตามที่เขาคิดไว้จริงๆ ก็ถือว่าเป็นการอำลาตัวเองด้วย
แต่เรื่องพวกนี้เขาก็ขี้เกียจจะไปบอกหลินอี้ ไม่ได้อยากจะกดดันนายทหารที่เพิ่งจบใหม่คนนี้มากเกินไป