แดดเปรี้ยงตอนเที่ยงร้อนระอุสุด ๆ ลานจอดรถโล่ง ๆ พื้นปูนถูกแดดเผาจนร้อนจี๋
เฉินซาน ซ่งเหวิน และจ้าวฮั่น ทั้งสามคนนอนเรียงกันบนพื้นที่ร้อนระอุ กัดฟันวิดพื้นแบบมาตรฐาน
หลินอี้ยืนเอามือไพล่หลังอยู่ข้างหน้าทั้งสาม สายตาคมกริบ จับจ้องทุกการเคลื่อนไหวไม่วางตา ดูเหมือนครูฝึกสุดโหดไม่มีผิด
"101 แล้ว ยอดเยี่ยมมาก ท่าทางยังได้มาตรฐานดี พี่หัวหน้าหมู่ทั้งสามเก่งจริง ๆ ด้วยนะ"
ได้ยินคำนี้ ทั้งสามพี่หัวหน้าหมู่ก็ยิ้มเยาะ
แม่งเอ๊ย ต้องให้ไอ้หมวดฝึกหัดหลินอี้มาชมว่าพวกเขาฟิตร่างกายดีเนี่ยนะ? ในฐานะพี่หัวหน้าหมู่เจนสนาม ฟิตร่างกายพวกเขา ทะลุท็อปของกองร้อยชัวร์
แค่วิดพื้นสองร้อยน่ะขี้ผงนะ จะเพิ่มอีกสองร้อย ก็สบายหมูสบายกา!
ก็แค่อากาศมันร้อนไปหน่อย
กำลังคิดวนเวียน หลินอี้ก็นับมาถึง "136"
พี่หัวหน้าหมู่ทั้งสามทำตามจังหวะ ไม่มีหลุด
ไม่นาน หลินอี้ก็นับถึง "190"
เหลืออีกแค่สิบวิดพื้น
"สิบสุดท้าย!"
พี่หัวหน้าหมู่ทั้งสามเริ่มหอบ แต่ก็แอบยิ้มมุมปาก
จบแล้วโว้ย!
ทันใดนั้น หลินอี้ก็ตะเบ็ง "10! 9! ..."
"8.999! 8.998! 8.9997..."
ได้ยินตัวเลขนี้ปุ๊บ สามพี่หัวหน้าหมู่แทบจะคว่ำหน้าทิ่มพื้นทันที
แม่งเอ๊ย เท่าไหร่นะ? 8999.? ทศนิยมกี่ตำแหน่งเนี่ยเหวย! นี่จะนับไปทางค่าไพ่มั้ย?
ดำยิ่งกว่าแอพพินดูโอ๊ะแม่งอีก!
หลินอี้เห็นท่าทางทั้งสามเริ่มเพี้ยน ก็กวนประสาท "เอ้าต่อสิ พี่หัวหน้าหมู่ทั้งสาม อย่าหยุดดิ ใกล้จบแล้ว ต่อ ๆ"
พี่หัวหน้าหมู่ทั้งสามเลือดขึ้นคอตั้งแตะ ๆ แต่ก็ต้องกระอักกระอ่วนกลืนลงไป
แล้วก็ต้องวิดพื้นต่อไปโดยไม่หยุดแม้แต่นิด