ลมภูผาพัดผ่านผืนป่าพลิ้วไหว สถานการณ์ในสนามรบพลันตึงเครียดถึงขีดสุดอีกครั้ง
ผ่านการซ้อนกล ล่าด้วยกับระเบิดกลลวง และสังหารสวนทางคืนมา กำลังพลของฝ่ายน้ำเงินถูกหลินอี้กัดเซาะจนเกลี้ยง สมรภูมิในหุบเขาที่เคยโกลาหลค่อย ๆ เงียบสงัดลง
เสียงของจ้าวเจียเจียในหูฟังเชิงยุทธวิธีตึงเครียดถึงขีดสุด "พี่ลิน! รายงานข่าวกรองล่าสุด! กวาดล้างพวกที่เหลือของฝ่ายน้ำเงินหมดแล้ว เหลือไม่ถึงสิบคน! เย่ชูแยกตัวออกจากหมู่เดียว ยึดจุดสูงสุดจุดหนึ่งไปแล้ว มีมุมสไนป์ที่ยอดเยี่ยมมาก!"
"พวกฝ่ายน้ำเงินที่เหลือกำลังรุดหน้าเข้าหาตำแหน่งของพี่อย่างรวดเร็ว พี่กำลังจะถูกปิดวงล้อมแล้ว!"
ประโยคสั้น ๆ ทำให้จิตใจของหลินอี้จมดิ่งลงไปชั่วขณะ
เขาสอดสายตาผ่านรอยแยกเล็ก ๆ ของที่กำบังหิน จับความเคลื่อนไหวของเงาร่างมนุษย์หลายสายด้านนอกที่เก็บวงเข้ามาอย่างรวดเร็วได้แม่นยำ
แม้สถานการณ์ตอนนี้จะคลี่คลายลงมากแล้วก็ตาม แต่มันก็ยังไม่ชวนให้มองในแง่ดีอยู่ดี
ในบรรดารุ่นพี่ปีสี่ทั้งหมด เขาจัดการคนอื่นได้หมดด้วยชั้นเชิงกลยุทธ์ ฝีมือการเคลื่อนไหว และเล่ห์เหลี่ยม แต่กับเย่ชูคนเดียวคือสุดจะแก้ทาง
สไนเปอร์แกร่งสุดแห่งปีสี่รุ่นนี้ เป็นที่ยอมรับกันทั่ว ฝีมือแม่นปืนสยองถึงขั้น 10 นัด 96 คะแนน ผลงานนี้พอกับเขาได้สบาย มือปืนพระกาฬของจริง
ตอนนี้เขาดันมายืนอยู่จุดที่แทบจะโล่งกว้างที่สุดในสมรภูมิทั้งหมด จุดนี้คือจุดเสียเปรียบของเขา แต่เป็นข้อได้เปรียบมโหฬารของเย่ชู
อีกฝ่ายยึดจุดสูงสุดที่ดีที่สุดไว้ได้ จับปืนครอบคลุมทั้งป่าเขาได้ทั้งหมด เป้าหมายเดียวของเขาคือรอให้หลินอี้โผล่หัวออกมา แล้วยิงสไนป์ที่นับว่าหลบไม่ได้ออกไป
ถึงแม้จ้าวเจียเจียจะเจาะเข้าระบบสื่อสารของฝ่ายน้ำเงินได้แล้ว แต่ก็ยังหาตำแหน่งที่แน่ชัดของเย่ชูอยู่ดี