หลินอี้กับจ้าวเจียเจียสบตากันแวบหนึ่ง รีบเก็บอาการทันที
ข่าวที่ทำให้ครูฝึกต้องแจ้งให้ทราบโดยเฉพาะแบบนี้ ต้องไม่ธรรมดาแน่นอน
เฉียนคุนจ้องมองใบหน้าอ่อนเยาว์แต่สุขุมของทั้งคู่ ก่อนเอ่ยปาก “ยังจำคดีเมื่อเปิดเทอม ที่พวกนายสองคนช่วยกันจับสายลับนอกมหา’ลัยได้ไหม?”
ทั้งสองพยักหน้าพร้อมกัน
ตอนนั้นเพิ่งเข้าเรียนได้ไม่นาน เจอคนน่าสงสัยเข้าให้ ทั้งคู่ใช้สายตาอันเฉียบคมกับฝีมือการรบที่แข็งแกร่งจัดการสายลับได้ทันที ตำรวจจึงอยู่ในขั้นสอบสวนและยังไม่แจ้งทางโรงเรียนจนกว่าผลจะออกมา
เฉียนคุนพูดต่อด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “สายลับที่พวกนายจับน่ะ เป็นตัวหมากสำคัญจากนอกที่แฝงตัวอยู่ในพื้นที่นี้ ตำรวจท้องที่และหน่วยความมั่นคงได้เบาะแสจากพวกนายแล้วก็ขุดลึกลงไป ไล่สาวขึ้นไปเรื่อยๆ จนถอนรากถอนโคน ทำลายขบวนการผลิตและการค้าทั้งยวงของสายลับนั่นเลย!”
“หมอนั่นมันสายลับเบอร์ใหญ่ซะด้วย!” จ้าวเจียเจียอุทาน ใบหน้าสวยเต็มไปด้วยความแปลกใจ
เธอไม่คิดมาก่อนว่าการจับใครสักคนส่งเดช จะสร้างผลงานใหญ่ได้ขนาดนี้ ไม่นึกเลยว่าสายลับคนนั้นจะใหญ่หลวงขนาดนั้น
หลินอี้ก็มีแววตาประหลาดใจ “โห ถือว่าเป็นสายลับเบอร์ใหญ่เลย? ฝีมือการอำพรางนี่ห่วยเกินไปป่ะ”
เฉียนคุนถลึงตาใส่วงหนึ่ง ก่อนพูดต่อ “ตอนนี้ ระดับผู้นำโรงเรียนร่วมกับตำรวจและหน่วยรักษาความปลอดภัย สรุปผลการสอบสวนคดีและประเมินความดีความชอบเรียบร้อยแล้ว เริ่มกระบวนการเสนอขอเครื่องราชฯ อย่างเป็นทางการ”
“อีกไม่นานทางโรงเรียนจะจัดพิธีรับพระราชทานเครื่องราชฯ แบบเปิดให้ทั้งโรงเรียนเป็นสักขีพยาน ประกาศเกียรติคุณและมอบรางวัลเชิดชูเกียรติให้พวกนายโดยเฉพาะ!”