สามชั่วโมงต่อมา
จ้าวเจียเจียนั่งยองๆ ข้างเตียง ปลายนิ้วเรียวค่อยๆ จับมุมผ้าห่ม กดทบไปมา ผ้าห่มที่เคยยับยู่ยี่เริ่มมีเค้าโครง เหลี่ยมมุมเริ่มชัดขึ้น ดูคล้ายก้อนเต้าหู้เข้าว่าแล้ว
ทั้งสอนตัวต่อตัว แถมจ้าวเจียเจียยังตั้งใจฝึก ผลงานเลยเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง
ทหารใหม่ที่เพิ่งเข้ากรมแล้วพับผ้าได้ขนาดนี้ ถือว่าใช้ได้เลย พี่เลี้ยงต้องเหลียวมองซ้ำแน่ เพื่อนในห้องก็คงทึ่งไม่น้อย
หลินอี้ยืนพิงโต๊ะข้างๆ กอดอก สายตาจับจ้องท่าทางของเธอ "สอนให้ได้เท่านี้แหละ ที่เหลือก็ต้องซ้อมเอง เวลาเปิดเทอมฝึกทหารก็พับตามนี้ รับรองไม่โดนพี่เลี้ยงด่า ถึงไม่ได้ดีเด่นอะไร แต่อย่างน้อยก็เรียบร้อยใช้ได้"
จ้าวเจียเจียได้ยินก็หยุดมือทันที ยืดตัวหันมา ตาหยีเป็นรูปจันทร์เสี้ยว แววตาฉายแววซาบซึ้งจากใจ
กว่าจะเสร็จก็ปาไปครึ่งค่อนบ่าย เหงื่อซิบๆ ผุดพรายที่หน้าผาก แก้มแดงระเรื่อนิดๆ "รุ่นพี่ ขอบคุณมากเลยนะคะ! คืนนี้ต้องเลี้ยงข้าวรุ่นพี่ให้ได้! ไปกินหม้อไฟร้านดังข้างล่างดีมั้ยคะ? ถือว่าเป็นรางวัลขอบคุณรุ่นพี่เลย!"
"คือ... ซุปเลือดเป็ดใส่เส้นคราวที่แล้วมันดูง่ายไปหน่อย..." เธอเกาแก้มเขินๆ
หลินอี้ส่ายหน้า ตัดบทความคิดจะออกไปกินข้าวนอกบ้านทันที "ไม่ต้องหรอก เปลืองตัววิ่งออกไป เปล่าๆ อากาศร้อนจะตาย ขี้เกียจวุ่นวาย สั่งปิ้งย่างมากินที่ห้องก็พอ กินง่ายๆ ดีกว่า"
หม้อไฟอะไรเมื่อเทียบกับปิ้งย่างก็ธรรมดา
จ้าวเจียเจียหยิบมือถือออกมากดสั่งปิ้งย่างอย่างว่าง่าย