ทฤษฎีของหลินอี้นั้นดีเกินไป จนทุกคนคิดว่าหลินอี้เป็นเพียงคนที่ทฤษฎีเพอร์เฟกต์ แต่พอลงมือทำจริงต้องพังพินาศแน่นอน
พวกเขาไม่เคยเห็นนายทหารที่จบมาแล้วทฤษฎีดี แล้วปฏิบัติจริงก็แกร่งด้วย
เหมือนกับได้ปลาก็ไม่ได้หมี ได้หมีก็ไม่ได้ปลา ยังไงล่ะ
ดังนั้น ตอนที่หลินอี้เสนอจะลงมือปฏิบัติจริง ทุกคนต่างคิดว่า เขาช่างมั่นใจในตัวเองเกินไปหรือเปล่า?
เพราะถ้าคะแนนปฏิบัติจริงแย่มาก ทฤษฎีชุดนี้จะต้องถูกทุกคนทิ้งขว้างทันทีอย่างแน่นอน
ฝีมือการยิงของหลินอี้เองยังไม่เห็นจะดีขึ้นเพราะทฤษฎีเลย ยังจะมาหวังให้พวกเราพัฒนาคะแนนยิงปืนผ่านทฤษฎีอีกเหรอ?
พูดเพ้อเจ้อ ใครเชื่อคนนั้นแหละจบเห่
มองสายตาเป็นเชิงกังขาของผู้คน หลินอี้ไม่พูดอะไรมาก รีบนอนราบลงกับพื้นทันที ท่ายิงมาตรฐานแบบไม่มีที่พึ่ง แขนสองข้างยันพื้นแน่น เกร็งแกนกลางลำตัวทั้งหมด ทั้งตัวกลืนไปกับพื้น ตัวปืนนิ่งราวกับศิลา
เขาปฏิบัติตามจังหวะการหายใจที่เพิ่งพูดไปอย่างเคร่งครัด กลั้นหายใจ กดไกเบา ๆ ยิงออกไปอย่างมั่นคง
ปัง!
เสียงปืนอันกังวานหนึ่งนัดตัดผ่านนภาของสนามยิงปืน
ครู่ต่อมา เป้ายิงระยะไกลอัปเดตเลขวงแหวนอัตโนมัติ ตัวเลขสีแดงสดสว่างขึ้นมาอย่างสะดุดตา
9 วง!
หลินอี้ลุกขึ้นปัดฝุ่นทรายบนตัว: "เมื่อกี้ผมแก้เพียงลมข้างส่วนใหญ่ จงใจเผื่อความคลาดเคลื่อนไว้ 0.2 วง พอดีกับความคลาดเคลื่อนวิถีกระสุนจริงของลมข้างระดับสองในตอนนี้ ทฤษฎีและการปฏิบัติจริงตรงกันเป๊ะ"
"ต่อจากนี้ทุกคนยิง ให้ทำตามวิธีนี้ก็พอ"
ทั้งสนามเงียบกริบ
หลังจากนั้น หัวหน้าหมู่ทั้งสาม เฉินซาน ซ่งเหวิน จ้าวฮั่น พยักหน้าพร้อมกันโดยไม่นัดหมาย สายตาก็เปลี่ยนไปทันที
ทหารเก่าปกติยิงกระสุนจริง ยิงได้ 8 วงอย่างเสถียรก็ถือว่าเป็นผลงานที่ดีเยี่ยมแล้ว หลินอี้คว้าปืนมายิงปุ๊บได้ 9 วงปั๊บ ฝีมือปืนเองก็แข็งแกร่งพอตัว
ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ เขาไม่ใช่คนพูดทฤษฎีลอย ๆ แต่เป็นการวัดลมหน้างาน คำนวณความคลาดเคลื่อนหน้างาน ยิงพิสูจน์หน้างาน ทุกประโยคล้วนสอดคล้องกับสภาพจริงของสนามยิงปืนในตอนนั้น และทำให้เข้าใจทฤษฎีเหล่านี้ได้ง่ายขึ้นด้วย