คำพูดหนึ่งจุดระเบิดทั้งสนาม
เฉินซาน ซ่งเหวิน จ้าวฮั่น หัวหน้าหมวดทั้งสามคนยืนแข็งทื่อ ตาเบิกกว้าง หน้าตาเต็มไปด้วยความตกใจ สมองขาววาบไปชั่วขณะ
บรรดาทหารเบื้องล่างยิ่งอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงอุทานออกมาเป็นระลอก เสียงฮือฮาแผ่สะท้านไปทั่วแนวยิงทั้งหมด
ต้องรู้ว่านี่คือการยิงต่อเนื่องแบบไร้รอยต่อตลอดกระบวนการ ไม่ใช่การแยกยิงเป็นรายท่า!
สลับท่าคว่ำ คุกเข่า ยืน อย่างต่อเนื่อง ยังต้องรับมือกับเป้าปรากฏตัว เป้าเคลื่อนที่ สองเป้าไดนามิก เรี่ยวแรงหมดไปมหาศาล จิตใจพลุ่งพล่านง่ายสุด ๆ
หลินอี้ยิงได้ 96 วงสุดสยอง เกือบเต็มวง แค่นี้ก็เห็นชัดว่าใครเก่งกว่า
หลินอี้มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย: "ก็งั้น ๆ ละ วันนี้ฟอร์มไม่ดี ถ้าอยู่ในฟอร์มจริง ๆ คะแนนยังเพิ่มได้อีกนิดหน่อย"
"แต่ถึงอย่างนั้นฝีมือปืนนี่ฝึกมาจากโรงเรียนนายร้อยจริง ๆ นะ" หลินอี้พูดเสริม
คำพูดนี้ตกถึงหูหัวหน้าหมวดทั้งสามคน หน้าตาแข็งทื่อ แล้วก็หน้าหมองลงทันที
ให้ตายสิ วิธีถ่อมตัวประจำตัวของหลินอี้นี่นา
จริง ๆ เลย ไม่โชว์พาวจะตายเหรอ!
แต่พูดอีกแบบก็ได้ หลินอี้ยิงได้คะแนนขนาดนี้ มันมหัศจรรย์เกินไปแล้ว
แกนกลางของโรงเรียนนายร้อยเน้นไปที่การสอนทฤษฎี การเรียนวัฒนธรรม เวลาฝึกทหารประจำวันห่างไกลจากหน่วยรากหญ้าในกองร้อยนัก
ทุกคนเข้าใจมาตลอดว่าเด็กโรงเรียนนายร้อยเอาหนักไปทางทฤษฎี ละเลยภาคปฏิบัติ ฝีมือปืนโดยรวมอ่อนแอ ประสบการณ์ที่ผ่านมาก็เป็นแบบนั้น
นายทหารที่จบจากโรงเรียนนายร้อยลงมาประจำหน่วยรากหญ้า ฝีมือปืนของนายทหารหลายคนก็แค่ระดับพลทหารธรรมดา
แต่หลินอี้ยิงได้คะแนนสยอง ๆ แบบนี้ พิสูจน์แล้วว่าคน ๆ นี้เก่งจริง
หลินอี้นี่โคตรจะเทพ พวกเขาไม่ใช่คู่แข่งในระดับเดียวกันเลย