หลินอี้งงเป็นไก่ตาแตกเลยทีเดียว
เขาไม่เข้าใจว่าผู้หญิงตรงหน้าบ้าหรือเปล่า
หรือเขาพูดไม่ชัดพอ? หรือว่าท่าทางบางอย่างของเขาทำให้หลี่ซูหว่านเข้าใจผิด?
หลี่ซูหว่านมองสีหน้าตะลึงของเขาแล้วแอบหัวเราะในใจ
ใช่แล้ว เป็นอย่างที่คิดไม่มีผิด
หลินอี้นี่มันเล่นบทตีตัวออกห่างชัดๆ! ปฏิเสธเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ก็เพื่อแสดงให้เห็นว่าเขาไม่เหมือนผู้ชายคนอื่น จะได้ดึงดูดความสนใจของเธอ แล้วทำให้เธอเผลอคิดถึงเรื่องพวกนี้ไปเองโดยไม่รู้ตัว
แค่เธอเอาแต่คิดถึงหลินอี้ทั้งวัน ต่อไปถึงแม้จริงๆ แล้วเธอจะไม่ได้ชอบเขาเลย ก็จะเกิดความรู้สึกว่าตัวเองกำลังชอบเขาอยู่รึเปล่านะ
พอถึงจุดนั้น เธอก็จะตกหลุมรักเข้าให้จริงๆ
และวิธีเดียวที่จะรับมือกับกลเม็ดแบบนี้ ก็คือต้องพุ่งเข้าสู่ขั้นตอนสุดท้ายไปเลย ถ้าหลินอี้ตอบตกลง ก็ยิ่งพิสูจน์ว่าเป้าหมายของเขาคือแบบนี้จริงๆ
"อาจารย์หลี่ ขอโทษด้วยนะครับ เรื่องรักใคร่ระหว่างครูกับนักเรียนมันผิดกฎหมาย อาจารย์เองก็คงไม่อยากให้ใครรู้หรอก ว่าอาจารย์บังคับให้นักเรียนคบกับอาจารย์?" พูดจบหลินอี้ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรอีก หันหลังเดินออกจากห้องทำงานไปทันที
หลี่ซูหว่านมองแผ่นหลังของหลินอี้ ยืนอึ้งค้างอยู่กับที่
นี่เขา... ปฏิเสธฉันอีกแล้ว?
เขายังจะเล่นตัวอยู่อีก? เขายังจะตกปลาอีก!
เขา... เขาเอาแน่เอานอนไม่ได้เลยนะ!
...
ผู้หญิงคนนี้ต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ!
เพิ่งเดินออกจากห้องทำงาน หลินอี้ก็แอบด่าอยู่ในใจ
แต่เรื่องเรียนซ้ำชั้นมันตอกตะปูไปแล้ว จะเปลี่ยนอาจารย์ประจำชั้นก็ไม่ได้อีก งั้นก็ปล่อยเลยตามเลยแล้วกัน
ในเมื่อรู้แล้วว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ปกติ ต่อไปก็พยายามอย่าไปมีอะไรเกี่ยวข้องกับเธอก็พอ
อีกอย่างพอเปิดเทอมแล้ว เธอเป็นครู เขาเป็นนักเรียน ความสัมพันธ์ก็แค่ครูกับนักเรียน น้ำกับน้ำมัน ไม่ก้าวก่ายกัน
หลินอี้ควักมือถือออกมา กดโทรหาเบอร์เพื่อนสนิทอย่างคล่องแคล่ว
ทันทีที่สายต่อติด ปลายสายก็ส่งเสียงดังลั่นใส่มาเลย: "ฮัลโหล? ใครอ่ะ?"