เหลือเวลาอีก 10 วันก่อนถึงกำหนด ในตอนนี้จี้ฉางก็เริ่มรู้สึกถึงความเร่งด่วนอยู่บ้าง เขาจึงกลับเข้าไปในห้องปฏิบัติการ แล้วเริ่มลงมือทำงานอีกครั้ง
คืนนั้นผ่านไปอย่างเงียบงัน
รุ่งเช้า เสียงเครื่องยนต์รถจี๊ปหลายคันดังมาจากด้านนอก จี้ฉางปิดเครื่องจักร ก่อนจะมองกระสุนปืนเทพสายฟ้ากองมหึมาตรงหน้า แล้วพึมพำเบา ๆ
“ทำงานเกือบทั้งวันทั้งคืน ผลิตได้ 8 นัดทุก 1.2 วินาที ถ้าทำงาน 24 ชั่วโมงก็ได้มากกว่า 500,000 นัด ให้ตายสิ นี่ฉันเป็นโรงงานผลิตอาวุธเดินได้หรือไง?”
ระหว่างพูด จี้ฉางก็เปิดประตูห้องปฏิบัติการ ขณะเดียวกันจ่านโซ่ว ซาห่าย คลื่นเดือด เหล่ากุ่ย และคนอื่น ๆ ก็ทยอยเดินเข้ามา
“เอ๊ะ พี่เหลียนก็มาด้วย ถ้าอย่างนั้นเข้าไปทำงานเถอะ”
พอได้ยินเช่นนั้น พี่เหลียนก็ไม่ได้พูดอะไรอีก รีบเข้าไปในห้องปฏิบัติการแล้วเริ่มทำงานทันที
จี้ฉางนั่งลงบนโซฟาอย่างไม่รีบร้อน จิบน้ำไปหนึ่งแก้ว ก่อนเอ่ยถามขึ้น
“เกิดอะไรขึ้น? พี่เหลียนถึงมาด้วยล่ะ”
หัวหน้ากองกำลังจ่านโซ่วที่อยู่ข้าง ๆ รีบอธิบายอย่างอารมณ์ดี
“เถ้าแก่จี้เอ๋ย คุณนี่ไม่สนใจเรื่องรอบตัว เอาแต่อ่านหนังสืออยู่ได้ ยังถามอีกว่าพี่เหลียนมาทำไม ไม่รู้หรือว่าเมื่อคืนเขตพิเศษแทบพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน?”
“หืม? เกิดอะไรขึ้น เล่ามาให้ละเอียดหน่อย” จี้ฉางเงยหน้าขึ้น
“เมื่อคืนหัวหน้ากองทหารรับจ้างเทียนซาคนนั้นนำกลุ่มรับจ้างใหญ่สามกลุ่มขึ้นไปบนกำแพงเมือง ดูเหมือนจะยึดอำนาจ ส่วนรายละเอียดพวกเราก็ไม่รู้เหมือนกัน
“เอาเป็นว่าท้ายที่สุดเรื่องบานปลายใหญ่โต คนเห็นกันเต็มไปหมด หลังจากนั้นผมเห็นกับตาว่ากองทัพแสงออโรราจำนวนมหาศาลเปิดประตูเมืองออกไป แม้แต่คนธรรมดาหลายคนก็เดินตามไปด้วย จนถึงตอนนี้ยังมีคนทยอยออกจากเขตชั้นนอกอยู่เลย”