ห่างออกไปพันลี้ ท่าเรือทหารเรือเติงโจว
“ตูม!”
พร้อมกับเสียงระเบิดอู้อี้ดังขึ้นใต้น้ำ หินยักษ์ใต้น้ำหนักพันชั่งก้อนสุดท้ายที่ขวางอยู่กลางร่องน้ำปากแม่น้ำด้านในของเติงโจว
ก็ถูกลูกระเบิดเพลิงใต้น้ำที่เจินเหมยหลีฝังไว้ระเบิดจนแตกเป็นเสี่ยง
คลื่นขุ่นมัวซัดกระเพื่อมก่อนทิ้งตัวลง ร่องน้ำกว้างใหญ่ตรงปากแม่น้ำถูกล้างจนสะอาดหมดจด
เรือรบหลักแห่งต้าเหยี่ยนกว่าหกสิบลำ ซึ่งเสริมเกราะเหล็กและเปลี่ยนปืนใหญ่หนักแบบแม่ลูกชนิดใหม่ล่าสุดไว้ที่หัวเรือ เรียงแถวไปตามร่องน้ำที่ขุดลอกแล้ว
ธงผู้บัญชาการพื้นดำอักษรทองที่ปักคำว่า “กู้” โบกสะบัดกลางสายลมทะเล ปากกระบอกปืนใหญ่สีดำสนิทตรงหัวเรือสะท้อนแสงเย็นเยียบใต้แสงตะวัน ชี้ตรงไปยังปากแม่น้ำหวงเหอและเส้นทางขนส่งทางน้ำทางทิศตะวันตก!
ทั้งกองทัพถอนค่าย เคลื่อนพลทั้งทางบกและทางน้ำ มุ่งหน้าสู่ฉางอาน!
บนดาดฟ้าอันกว้างขวางของเรือธง “ติ้งไห่” มู่หรงเสวี่ยกับหลินชิงไต้กำลังบัญชาการทหารราบสังกัดกองทัพหลวงสามพันนายที่ยอมจำนน และทหารม้าหนักห้าร้อยนายให้ขึ้นเรือ
กู้ม่อหร่านยืนอยู่กลางดาดฟ้า ฟังเสียงกระดูกงูเรือที่ดังเอี๊ยดอ๊าดอยู่ใต้เท้า ก่อนหันกลับไปเปิดประตูห้องใต้ท้องเรือที่กรุด้วยแผ่นเหล็กหนาหนัก แล้วเดินลงบันไดไม้ชันทีละขั้นสู่ท้องเรือชั้นล่างสุดอันมืดสลัวและชื้นแฉะ
ในกรงเหล็กกล้าสองข้างของท้องเรือ นอกจากขันทีซวงสี่กับชิมาซุ โยชิฮิโระที่ถูกยัดถุงเท้าเหม็นเข้าไปในปากแล้ว
กรงเหล็กที่เสริมความแข็งแรงแยกต่างหากตรงด้านในสุด ยังขังซุนเฉิงจง ขุนนางกรมคลังซึ่งเพิ่งถูกแม่ทัพรองแซ่เจ้ามัดจนแน่นแล้วคุมตัวขึ้นเรือ รวมถึงหัวหน้ากองนักรบพลีชีพจากวังบูรพาสามคนที่ถูกจับเป็นในท่าเรือ