ทหารม้าถู่ปัวสองร้อยนายแบกถังไม้ ควบม้าพุ่งลงจากฝั่งตะวันออกของหุบเขา ก่อนที่กองทัพคนถูกปรุงยาจะโอบล้อมพวกเขาไว้ ก็รีบถอนจุกถัง เลือดวัวชราสีแดงคล้ำห้าสิบถังที่ยังร้อนระอุก็ไหลทะลักลงไปตามทางลาดบันไดหินของคลังน้ำมันเพลิงใต้ดิน
ทางลาดยาวร้อยจั้งย้อมเป็นสีแดงฉาน เลือดข้นไหลซึมตามร่องหินลงสู่เบื้องล่างอันมืดมิด
ลมตะวันตกเฉียงเหนือพัดกระหน่ำ กลิ่นคาวเลือดจากวัวชราห้าสิบตัวถูกลมพัดหอบ ลอยไปตามหุบเขาไกลสามลี้ ก่อนจะปะทะเข้ากับคนถูกปรุงยาสองพันที่กำลังวิ่งกรูมา!
“โฮก!”
เกซัง หัวหน้าทหารพันคนของพวกคนถูกปรุงยาที่นำอยู่แถวหน้า กระพือปีกจมูกสองครั้ง
เมื่อคืนคนถูกปรุงยาเหล่านี้ได้ดื่มเลือดคนตายเพียงเล็กน้อย หนอนศพในท้องของพวกมันก็หิวโหยจนคลุ้มคลั่งมานานแล้ว
บัดนี้ได้กลิ่นคาวเลือดวัวเป็น ๆ เข้า มีหรือจะทนไหว!
“กริ๊ง ๆ!”
บนกำแพงเมือง หยางเถี่ยยังคงเขย่ากระดิ่งสะกดวิญญาณ หวังสั่งการกองทัพคนถูกปรุงยาให้บุกขึ้นเนินใต้ไปฉีกจาซีตาวาเป็นชิ้น ๆ
แต่คนถูกปรุงยาซากศพเดินได้สองพันตนที่ตาแดงก่ำกลับชะงักฝีเท้าพร้อมกันเมื่อได้กลิ่นเลือดวัว
ชั่วพริบตาถัดมา คนถูกปรุงยาทั้งหมดส่งเสียงคำรามต่ำจากลำคอ ไม่สนใจเสียงกระดิ่งบนกำแพงเมืองอีกต่อไป พวกมันหันตัวลงทั้งสี่ขา แล้ววิ่งตะกายตามกลิ่นเลือดไปอย่างบ้าคลั่ง ต่างแย่งกันพุ่งขึ้นทางลาดที่เปื้อนเลือด ก่อนมุดเข้าไปในคลังน้ำมันเพลิงใต้ดินทางประตูหิน!
คนถูกปรุงยาที่อยู่ด้านหลังแย่งกันกินโคลนเลือดบนพื้น ถึงกับกระโจนทับหลังพวกเดียวกันที่อยู่ข้างหน้า เบียดเสียดกลิ้งคลานลงไปยังส่วนลึกใต้ดิน