ริมฝีปากซุนเฉิงจงสั่นระริก อยากโต้แย้ง ทว่าสมองกลับคำนวณตามถ้อยคำของกู้ม่อหร่านอย่างรวดเร็วโดยไม่อาจควบคุม
จริงด้วย!
ก่อนออกเดินทาง เขาเคยทูลขอไท่จื่อให้จัดสรรทหารอาวุธปืนจากกองทัพเสินจีสามพันนาย แต่ตอนนั้นไท่จื่อกล่าวว่าอย่างไร?
ไท่จื่อบอกว่าโจวเหยียนหรูจัดการเรื่องทางเติงโจวเรียบร้อยแล้ว
เพียงนำทหารราบสามพันนายไปแสดงตัว รับมอบเงินก็พอ!
“เพราะพวกเขาไม่เคยคิดให้เจ้ามีชีวิตกลับฉางอานได้อยู่แล้ว!”
กู้ม่อหร่านไม่เปิดโอกาสให้เขาได้พักหายใจแม้แต่น้อย น้ำเสียงพลันสูงขึ้น แฝงพลังล่อลวงอันเป็นเอกลักษณ์ของวิชา【ปั่นป่วนจิตใจ】 ทุกถ้อยคำแทงทะลุหัวใจ:
“หากเจ้าชนะ ก็เป็นเพราะวังบูรพาวางแผนรอบคอบ พอกลับเมืองหลวง เจ้าก็จะได้รับสุราพิษหนึ่งจอก
เงินที่ขาดบัญชีสามล้านตำลึงของกรมช่างหลวงเจียงหนานจะถูกโยนให้เจ้าแบกรับทั้งหมด เจ้าคนตาย!
หากเจ้าแพ้ ตายด้วยคมดาบของข้า
ไท่จื่อก็จะใช้หัวของเจ้า ผู้เป็นขุนนางกรมคลัง เป็นข้ออ้างตอกย้ำความผิดของข้าต่อหน้าบัณฑิตทั่วหล้า ว่าข้าสังหารขุนนางราชสำนักและยกทัพก่อกบฏ!
ไม่ว่าทางใดก็ต้องตายทั้งสิ้น เจ้ายังจะมาพูดเรื่องเอาหัวโขกเสาเพื่อทดแทนพระมหากรุณาอะไรอีก?
หากเจ้าชนเสาตายตรงนี้ มารดาชรา ภรรยาและบุตร ตลอดจนหลานชายคนโตที่เพิ่งครบขวบของเจ้าในฉางอาน
พรุ่งนี้วังบูรพาก็จะติดป้ายประจานว่า ‘ยักยอกเงินหลวงสามล้านตำลึง หวาดกลัวความผิดจนฆ่าตัวตาย’
บุรุษจะถูกเนรเทศไปหนิงกู่ถ่า ให้เป็นทาสเกราะเหล็ก ส่วนสตรีจะถูกส่งเข้าสำนักสอนนาฏศิลป์โดยตรง