รุ่งสาง แสงอรุณเพิ่งจับขอบฟ้า เทียนแดงสองเล่มในห้องหนังสือของที่ว่าการเติงโจวก็ไหม้จนหมดไส้แล้ว
แท่นเชิงเทียนทองแดงมีน้ำตาเทียนสีแดงขังหนาเป็นชั้น ไส้เทียนลุกวูบไหวสองครั้ง
ม่านโปร่งบนตั่งนุ่มหนังจิ้งจอกถูกคนจากด้านในแหวกออกเป็นช่อง เจินเหมยหลีใช้แขนอ่อนแรงยันตัวลุกขึ้นนั่ง
ทั่วร่างนางเมื่อยล้าอ่อนเปลี้ยอย่างยิ่ง ทว่าเมื่อคืนได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยพลังปราณชุนหยางขั้นสองระดับสูงสุดของกู้ม่อหร่านตลอดทั้งคืน
รอยคล้ำใต้ตาจากการอดนอนจึงจางหายไปจนหมด ดวงตาคู่นั้นสุกใสเป็นประกาย
ผ้าห่มแพรเลื่อนจากไหล่กลมมน เผยผิวขาวผ่องเนียนละเอียดเป็นบริเวณกว้าง หน้าท้องแบนราบและใต้ไหปลาร้ายังมีรอยแดงจาง ๆ อยู่หลายแห่ง
นางก้มมอง【แบบแปลนหล่อกระสุนระเบิดบาน】ที่เปื้อนคราบเหงื่ออยู่ใต้ร่าง
ไม่มีเวลาขวยเขิน รีบยื่นมือขาวผ่องทั้งสองข้างประคองกระดาษเซวียนขึ้นมา
เมื่อยืนยันว่าลายมือดินสอถ่านกับขีดบอกระยะด้วยจูซายังคมชัดไม่เลือน เจินเหมยหลีจึงตบอกที่ผึ่งผายของตนเบา ๆ
นางโน้มตัวลงไปเก็บผ้าคาดอกสีเขียวอ่อนซีดจางที่ซักจนเก่า จากข้างตั่งนุ่ม พับแบบแปลนที่คัดลอกเสร็จแล้วเป็นสี่เหลี่ยม ก่อนห่อซ่อนไว้ในช่องลับของผ้าคาดอกอย่างมิดชิด
นางสวมเสื้อทำงานสีดำทับด้านนอก แล้วก้มเก็บเข็มขัดกุญแจเขาวงกตลู่ปานทองเหลืองจากพรม เสียงคลิกดังขึ้นเมื่อคาดเข้ากับเอวคอด