เรื่องต่อจากนั้นก็เป็นไปอย่างราบรื่น
เมิ่งจิ่วหนิงกัดชายแขนเสื้อ น้ำตาที่หางตาไหลรินไม่หยุด
กู้ม่อหร่านไม่เร่งร้อน ค่อย ๆ ทำให้นางอ่อนระทวยเป็นแอ่งน้ำ
เมื่อถึงที่สุด เมิ่งจิ่วหนิงก็หมดเรี่ยวแรงนอนแผ่อยู่บนเตียง แม้แต่ปลายนิ้วก็ยังยกไม่ขึ้น
กู้ม่อหร่านนอนตะแคงอยู่ข้างกายนาง ปลายนิ้วลูบไล้แผ่นหลังของนางเบา ๆ
“ยังไหวหรือไม่”
เมิ่งจิ่วหนิงส่ายหน้า เสียงแหบพร่าอย่างยิ่ง
“ไม่เจ็บแล้ว……”
กู้ม่อหร่านก้มลงจุมพิตหน้าผากนางหนึ่งครั้ง
“นอนเถิด”
เมิ่งจิ่วหนิงหลับตาลง ขยับตัวเข้าหาอ้อมอกเขา
ไม่นานนัก ลมหายใจของนางก็สม่ำเสมอ
กู้ม่อหร่านมองนางที่หลับสนิท ในที่สุดเสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในหัว
【ติ๊ง——】
【ค่าความรู้สึกดีของเมิ่งจิ่วหนิงถึงเกณฑ์ 75 เส้นชะตาเดิมถูกตัดขาดโดยสมบูรณ์】
【มอบรางวัล: แผนที่โดยละเอียดทั่วทั้งรัฐต้าหลี่ (ระบุเส้นทาง ช่องเขา ทางน้ำ และตำแหน่งหน่วยสอดแนมไว้อย่างละเอียด)】
【สูตรยาลับคลังวังต้าหลี่สามตำรับ】
【ตำรับที่หนึ่ง • ผงขจัดหมอกพิษแห่งเขาชางซาน】
ใช้ชาหิมะแห่งเขาชางซาน ฉงโหลว ฝูหลิงเมฆา หญ้าสายธารทะเลสาบเอ๋อร์ และบัควีตทองเป็นวัตถุดิบ
ใช้แก้หมอกพิษชื้นในป่าภูเขาทางใต้ของเตียน รวมถึงพิษแมลง เป็นยาสามัญที่ต้องพกติดตัวเมื่อยกทัพเข้าป่า กินเพื่อขับหมอกพิษ ทาภายนอกเพื่อลดบวมและถอนพิษ
【ตำรับที่สอง • ขี้ผึ้งบำรุงเส้นลมปราณแห่งเตี่ยนชาง】
ใช้ซานชีแห่งเตียน ตังกุยเขาชางซาน อูโถวหิมะ และมู่หูเตี๋ย ผ่านกรรมวิธีปรุงยา
รักษาอาการบาดเจ็บภายในจากการต่อสู้ของผู้ฝึกวรยุทธ์และภาวะเส้นลมปราณติดขัดโดยเฉพาะ ใช้ทาภายนอกแล้วนวดคลึง ซ่อมแซมบาดแผลแฝงภายในร่างกาย และเสริมรากฐานปราณเลือดให้มั่นคง