หยางเถี่ยสะบัดข้อมือ กระดิ่งทองแดงสะกดวิญญาณในมือพลันส่งเสียงประหลาดดังกรุ๊งกริ๊ง
เมื่อเสียงกระดิ่งดังขึ้น เกซังกับหัวหน้าทหารพันคนตาแดงอีกสิบกว่าคนก็พ่นลมหายใจสีขาวออกจากรูจมูก
พวกมันก้าวยาว ๆ พร้อมโบกดาบโค้งในมือ พุ่งเข้าใส่จาซีตาวา
คนถูกปรุงยาเหล่านี้ไม่รู้จักความเจ็บปวด ทั้งยังเคลื่อนไหวรวดเร็วจนน่าตระหนก
จาซีตาวาเบี่ยงกายหลบดาบที่เกซังฟันลงมา ก่อนพลิกมือแทงดาบหักครึ่งท่อนเข้าที่ท้องของหัวหน้าทหารพันคนทางซ้าย
หัวหน้าทหารผู้นั้นไม่แม้แต่จะกะพริบตา แม้เลือดดำทะลักจากท้อง มือซ้ายก็ยังคว้ารัดคอจาซีตาวาไว้แน่น ส่วนมือขวากำหมัดเหล็กทุบใส่ขมับของเขา
จาซีตาวายกเท้าถีบกระดูกหัวเข่าของอีกฝ่ายจนหัก ฝืนสะบัดตัวหลุดออกมา ทว่าแผ่นหลังกลับถูกหัวหน้าทหารพันคนอีกสองคนที่ตามมาทันฟันเข้าให้สองดาบ
เกราะหนังแตกดังเพล้ง เลือดสดไหลทะลักลงมาตามแนวสันหลัง แผลตรงง่ามนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ของจาซีตาวาปริแตกยับเยิน ดาบหักครึ่งท่อนหลุดจากมือกระเด็นไป
เกซังก้าวไปข้างหน้า ยกดาบโค้งถู่ปัวหนักอึ้งขึ้นด้วยสองมือ ก่อนฟันลงใส่คอจาซีตาวาอย่างแรง
แผ่นหลังจาซีตาวาชนกำแพง ถอยหนีไม่ได้อีก เขาทำได้เพียงเบิกตากว้าง มองคมดาบขยายใหญ่ขึ้นในม่านตา
ในยามนั้นเอง
“โครม!”
ฉากไม้แกะสลักสูงกว่าคนทางด้านขวาของโถงใหญ่พลันระเบิดกระจาย