หลินอั้นตอบว่า “ได้ แต่ต้องจ่ายค่าโดยสาร เที่ยวเดียว 50 แต้ม”
ซูเสี่ยวถามว่า “เจียงหลี่ก็จ่ายค่าโดยสารเหมือนกันเหรอ?”
หลินอั้นพยักหน้า
หลินอั้นคิดค่าอาหารอร่อย ๆ ที่เจียงหลี่ให้เมื่อวานเป็นค่าโดยสารไปแล้ว จึงไม่คิดเงินเจียงหลี่เพิ่มอีก
ซูเสี่ยวคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจจ่ายเงินนั่งรถไปด้วย “หัวหน้าหลิน ฉันโอนให้คุณ 50 แต้ม ฉันขอนั่งรถไปด้วยนะ”
เพิ่งพูดจบ เสียงแหลมบาดหูของซูไฉฮวา ผู้เป็นแม่ ก็ดังขึ้นข้างหู “แกมีแต้มเหลือจนเผาทิ้งหรือไง?”
“จะนั่งรถอะไร! นั่งรถบัสดี ๆ ไป!”
ซูเหวินหู่เองก็มองซูเสี่ยวอย่างไม่พอใจ “ป่วยหรือไง? รถบัสก็ดีอยู่แล้ว ทำไมต้องเสียแต้มไปนั่งรถด้วย?”
ซูเสี่ยวกำมือแน่น รู้สึกน้อยใจอยู่บ้าง “50 แต้มไม่เยอะสักหน่อย เสียแค่ 50 แต้ม ระหว่างทางก็สบายขึ้นเยอะแล้ว อีกอย่างฉันก็เมารถอยู่แล้ว…”
“แกไปเก็บมันเทศหรือไปเที่ยวพักผ่อน?” ซูไฉฮวาเหลือบมองเธออย่างเย็นชา ก่อนพูดอย่างหงุดหงิด “ห้ามนั่งรถ 50 แต้มซื้ออาหารได้ตั้งตั้งหนึ่งจิน”
ซูเสี่ยวได้ยินแล้วแววตาก็หม่นลง เธอกัดฟันแน่น ในดวงตามีทั้งความไม่ยินยอมและความอดกลั้นแวบผ่าน
เธอทนชีวิตลำบากแบบนี้มาพอแล้ว! อะไรก็ไม่กล้าซื้อ ไม่ยอมใช้แต้มแม้แต่นิดเดียว! หลังวันสิ้นโลกมาถึง ทุกวันต้องคอยคำนวณแต้มให้พอใช้ ของดี ๆ ราคาแพง ๆ ก็ซื้อไม่ไหว
เธอก็อยากใช้ชีวิตแบบคนปกติเหมือนเจียงหลี่บ้าง ทำไมถึงยากขนาดนี้?
【ภารกิจวันนี้: แลกเปลี่ยนฟักทอง 100 จิน (คืบหน้า 0%) รางวัล: ต้นกล้าฟักทองต้านการกลายพันธุ์ 100% × 200 ต้น】