“งั้นมีมันฝรั่งกับมันเทศราคาพิเศษจริง ๆ เหรอ?”
ทหารลาดตระเวนอีกคนหัวเราะ “ข่าวไวดีนี่”
“มีจริง ทั้งมันฝรั่งและมันเทศ แต่ของทางนั้นยังเตรียมไม่เสร็จ คงต้องรออีกสักพัก ไปคอยที่ป้ายรถเมล์หมายเลข 13 เดี๋ยวก็เห็นคนเข็นรถมาขาย จำกัดซื้อคนละ 5 จิน!”
คุณอันรีบพยักหน้า “ได้ครับ ผมจะไปคอยที่นั่นเดี๋ยวนี้!”
“……”
ต้นกล้าข้าวเริ่มแตกกอแล้ว ทุ่งนาผืนใหญ่ดูรกอยู่บ้าง ตรงนี้ขึ้นหนา ตรงนั้นขึ้นห่าง ทั้งหมดเป็นเพราะตอนเจียงเหยียนหว่านเมล็ดไม่ได้ควบคุมให้ดี เมล็ดที่หว่านด้วยมือย่อมไม่เป็นระเบียบเหมือนข้าวที่ปลูกด้วยเครื่องจักรหรือปักดำอยู่แล้ว
แต่ก็ไม่เป็นไร ขอแค่ปลูกข้าวได้ก็พอ
โชคดีที่ต้นข้าวเติบโตได้ไม่เลว
ถึงคนปลูกข้าวจะไม่ได้เรื่อง แต่ต้นข้าวเอาเรื่องมาก! ต้นกล้าแต่ละกอเติบโตแข็งแรง ชูยอดขึ้นฟ้า ลำต้นตั้งตรง ดูทรงพลังสุด ๆ แค่มองก็รู้แล้วว่าผลผลิตต้องไม่น้อยแน่!
เจียงหลี่ใช้วิธีเล็กน้อยช่วยเร่งต้นข้าวในนาทั้งผืนให้สูงขึ้นอย่างช้า ๆ จนสูงถึง 60-70 เซนติเมตร ดูท่าอีกไม่นานก็จะออกรวงแล้ว
ตอนนี้ทั้งผืนเป็นสีเขียวชอุ่มล้วน ๆ พอออกรวงสีเหลืองก็จะกลายเป็นสีเขียวสลับเหลือง
เจียงหลี่เท้าเอวยืนอยู่บนคันนา มองทุ่งนาที่เจริญงอกงามพร้อมรอยยิ้มที่ค่อย ๆ กว้างขึ้น หวังว่าพอถึงตอนนั้นจะเก็บข้าวได้ถึง 500 กิโลกรัม จะได้สัมผัสความรู้สึกที่มีข้าวกองเต็มยุ้งเสียที
มันฝรั่งกับมันเทศถูกขุดขึ้นมาจากดินทีละเข่ง แล้วนำไปวางซ้อนบนชั้นวางของรถเข็นขายของฟาร์ม