เจียงเหยียนฟังจนถึงกับอ้าปากค้าง “พี่... นี่มันเยอะไปหน่อยไหม ผมขอ—”
พอสบเข้ากับสายตาคมกริบของเจียงหลี่ เขาก็หงอทันที
“ได้!”
เขาตะโกนลั่น
“ผมทำได้!”
“ผมต้องทำได้แน่!”
เจียงหลี่กล่าว “วอร์มร่างกายก่อน”
“ได้!”
ทางนี้ เจียงเหยียนกำลังฝึก ส่วนเจียงหลี่แบกจอบเดินไปยังที่ดินหนึ่งหมู่ที่เจียงเหยียนขุดไว้วันนี้
เธอตั้งใจจะปรับพื้นที่หนึ่งหมู่นี้ให้เป็นแปลงผักอย่างง่าย ๆ แบ่งคร่าว ๆ ออกเป็น 5 โซน สำหรับปลูกผักชนิดต่าง ๆ
ได้แก่
โซนเครื่องปรุง — 100 ตารางเมตร
โซนมะเขือ — 120 ตารางเมตร
โซนผักใบ — 120 ตารางเมตร
โซนถั่วฝักยาว — 100 ตารางเมตร
โซนพืชตระกูลแตง — 100 ตารางเมตร
แบ่งโซนก่อน แล้วค่อยแบ่งแต่ละโซนเป็นแปลงขนาด 2 × 5 เมตร เพื่อปลูกพืชคนละชนิดในภายหลัง
เว้นทางเดินระหว่างแปลงให้กว้าง 30 เซนติเมตร เพื่อให้ดูแลและเก็บเกี่ยวได้สะดวก
ต่อไปแปลงผักนี้จะใช้ปลูกพืชไว้กินเอง ผักที่ปลูกก็เอาไว้กินในครอบครัว
ยังเหลือที่ดินอีกแปลงขนาดกว่าร้อยตารางเมตร ใช้เป็นเขตเพาะกล้า หรือเรียกอีกอย่างว่าเขตทดลอง สำหรับเพาะต้นกล้า เมื่อเมล็ดงอกเป็นต้นกล้าแล้วค่อยย้ายไปปลูกในโซนที่กำหนด
จัดแปลงผักได้เพียงส่วนหนึ่ง เจียงหลี่ก็เหนื่อยแทบแย่
เจียงเหยียนฝึกเสร็จแล้ว กำลังขุดดินอยู่ข้าง ๆ อย่างขะมักเขม้น เขารับหน้าที่บุกเบิกพื้นที่รกร้าง เหงื่อท่วมตัว