“ไฉ่ผิง ยังมีอะไรอยากซื้ออีกไหม? หรือเราไปเดินดูร้านอื่นกันต่อดี?”
“ได้ ไปดูที่อื่นกันเถอะ”
เจียงถังออกจากร้านไปพร้อมกับหลิวไฉ่ผิง
ชิวเหมยกำมือแน่น
พอออกจากร้าน ชิวเหมยเหลือบมองเฉินจี้ฉีที่อยู่ข้างกาย ก่อนเม้มริมฝีปากแล้วพูดว่า
“พี่เฉิน ทำไมเจียงถังถึงมีเงินมากขนาดนั้น?”
เธอคิดไม่ตก
คิดไปคิดมา ก็มีความเป็นไปได้อยู่แค่ข้อเดียว
“พี่เฉิน เงินของเจียงถังเป็นเงินที่พี่ให้เธอหรือเปล่า?”
ถ้าเป็นแบบนั้น เธอไม่มีทางยอมเด็ดขาด!
ตอนนี้เฉินจี้ฉีเป็นผู้ชายของเธอแล้ว จะให้เงินอดีตภรรยาไปทำไมกัน
เฉินจี้ฉีปฏิเสธ “ชิวเหมย ฉันไม่ได้โอนเงินให้เจียงถัง”
“แล้วทำไมเธอถึงมีเงินมากขนาดนั้น? ซื้อเสื้อผ้าทีเดียวตั้งพันกว่าคะแนนได้เลยนะ”
เฉินจี้ฉีตอบว่า “เงินของเจียงถังได้มาจากการขายตุ๊กตาที่เธอทำเอง”
นอกจากวิธีนี้ เฉินจี้ฉีก็นึกไม่ออกว่าเจียงถังจะหาคะแนนจากทางไหนได้อีก อีกอย่าง ก่อนหน้านี้เจียงถังก็ทำเรื่องนี้อยู่บ้านทุกวัน
ชิวเหมยถาม “แต่พี่ไม่ได้บอกเหรอว่าทำได้แค่เดือนละไม่กี่ร้อยคะแนน?”
เฉินจี้ฉีส่ายหน้า “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน บางทีของพวกนั้นอาจขายได้เงินมากกว่าที่ฉันคิด”
ถึงอย่างไรเขาก็ไม่เคยไปตั้งแผงกับเจียงถัง จึงไม่รู้จริง ๆ ว่าเดือนหนึ่งจะหาเงินได้เท่าไร
ชิวเหมยกำมือแน่น
ในเมื่อเจียงถังหาเงินจากเรื่องนี้ได้ เธอก็จะทำแบบเดียวกัน! วัตถุดิบก็ซื้อมาเรียบร้อยแล้ว กลับไปเมื่อไรก็จะเริ่มทำทันที จะได้รีบเอาไปตั้งแผงขายแลกคะแนน!
“พี่เฉิน ฉันก็จะหาเงินจากทางนี้ให้ได้เหมือนกัน”
ชิวเหมยไม่อยากให้เฉินจี้ฉีคิดว่าเธอสู้เจียงถังไม่ได้ เจียงถังทำได้ เธอชิวเหมยก็ต้องทำได้!