เหรินเฟิงเจวี๋ยแยกทางกับอวี๋หลางที่โรงน้ำชาอวี้เชิ่งแล้ว ก็ไปกรมอาญาอีกครั้ง
ช่วงนี้ เพื่อคดี "เจ้ากรมโยธาธิการฆ่าตัวตายเพราะกลัวความผิด" ทางกรมอาญาได้สืบสวนอย่างลับ ๆ มานานแล้ว แต่น่าเสียดายที่ไม่คืบหน้า
ถึงขั้นที่กวนเย่ว์ หลางจงกรมอาญา พอเห็นใต้เท้าซื่อหลางก็เหมือนหนูเห็นแมว หลังเหงื่อเย็นสยอง
เดิมเขาคิดว่า วันนี้ซื่อหลางหยุดพัก จะได้ผ่อนลมหายใจบ้าง
ไม่คิดว่า ก็หนีไม่พ้นอยู่ดี
"ใต้เท้าเหริน..."
พอได้ยินเสมียนมารายงาน กวนเย่ว์ก็รีบลุกขึ้นมาต้อนรับ
เหรินเฟิงเจวี๋ยพยักหน้าเล็กน้อย กล่าวว่า "ได้ยินว่าคดีมีเบาะแสขึ้นบ้างแล้ว ข้าจึงตั้งใจมาดู"
กวนเย่ว์อดไม่ได้ที่เหงื่อจะซึมซิก "คือมือสังหารที่ลอบทำร้ายท่านบนเรือคราวก่อน สืบจนรู้ตัวแล้ว"
"เป็นผู้ใด?"
"ที่แดนเหนือมีองค์กรยุทธภพชื่อว่า 'สำนักเสวียนจิ้งถัง' ข้างในเลี้ยงมือสังหารไว้กลุ่มหนึ่ง..."
เหรินเฟิงเจวี๋ยฟังก็เข้าใจทันที
คือมีผู้จ่ายเงิน ซื้อชีวิตของเขา
เพียงแต่ว่า หามือสังหารจากองค์กรนอกระบบเช่นนี้มาลอบสังหาร ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นการข่มขู่และหยั่งเชิงมากกว่า
เจตนาที่อยู่เบื้องหลัง น่าจะต้องสืบให้ลึก
กวนเย่ว์รายงานจบ ก็แอบสังเกตสีหน้าใต้เท้าเหรินอย่างระมัดระวัง พลางพิจารณากล่าวว่า "ส่วนผู้อยู่เบื้องหลังที่จ้างวานฆ่าคน..."
"ไม่ต้องสืบแล้ว อีกไม่นานก็ต้องเผยรอยโง่ออกมา"
เหรินเฟิงเจวี๋ยสีหน้าเฉยเมย กล่าวตัดบท แล้วพูดต่อว่า "ความสำคัญของซื่อหลางกวน จงทุ่มเทไปที่คดีของกรมโยธาธิการนั่นเถิด"
