ลั่วหลิวหลีถอนหายใจเบา ๆ พลางเอ่ยว่า “แต่เหตุการณ์กลับตรงกันข้าม ศิษย์น้องเล็ก เจ้ารู้ไหมว่าต่อมาศิษย์พี่ทำอะไร?”
ฉินอิ่นเลิกคิ้ว ถามว่า “ทำอะไรหรือ?”
ลั่วหลิวหลีกล่าวต่อ “ในตอนที่กำลังเตรียมงานวิวาห์ใหญ่ จู่ ๆ ศิษย์พี่อาฉุนก็หนีไป!”
ฉินอิ่นค่อนข้างตกตะลึง “ศิษย์พี่หนีงานแต่ง?”
ฉินอิ่นตกใจจนเนื้อตื่นใจยิ่งนัก ศิษย์พี่อาฉุนดูเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับความรักและความชอบธรรม ยิ่งไปกว่านั้นด้วยนิสัยของศิษย์แห่งเขาไร้เทียมทานล้วนปกป้องพวกพ้องกันทั้งนั้น ไม่มีทางจู่ ๆ ก็หนีงานแต่งได้
ดวงตางามของลั่วหลิวหลีกะพริบเล็กน้อย “ไม่ผิด ศิษย์พี่ก็คือหนีงานแต่งนั่นแหละ”
“ได้ยินว่า ศิษย์พี่ทิ้งกระดาษไว้แผ่นหนึ่ง บอกว่าหากไม่ได้เป็นจอมยุทธ์แห่งวิถีดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก เขาจะไม่ยอมแต่งงานตลอดชีวิต”
ฉินอิ่นตะลึงงัน จากนั้นถามต่อ “เป็นเพราะเหตุใด? ในเมื่อต่างก็รักใคร่ชอบพอกัน ไยไม่ยอมอยู่ด้วยกัน กลับต้องเป็นจอมยุทธ์แห่งวิถีดาบที่แข็งแกร่งที่สุดถึงจะได้อยู่ด้วยกัน?”
ฉินอิ่นคิดไม่ตก
ในความเข้าใจของเขา เพียงแค่รักกัน ก็ควรอยู่ด้วยกันอย่างสมเหตุสมผล
หรือว่าศิษย์พี่มีความในใจใดที่ยากจะเอื้อนเอ่ย?
ลั่วหลิวหลีส่ายหน้า “รายละเอียดศิษย์พี่ไม่ได้บอก”
“แต่ ข้าเคยได้ยินศิษย์พี่ชิงอีกับศิษย์พี่อวิ๋นหลานพูดถึงความลับบางอย่าง ได้ยินว่าภูมิหลังของศิษย์พี่แข็งแกร่งมาก เพราะสตรีผู้นี้ ถึงขั้นประกาศตัดขาดจากตระกูล ไม่รู้ว่าจริงเท็จอย่างไร สรุปก็คือ ศิษย์พี่พวกนั้นบอกว่าเรื่องนี้ล้วนเป็นเพราะตระกูลของศิษย์พี่บีบบังคับ”
คิ้วของฉินอิ่นขมวดเล็กน้อย ถ้าพูดเช่นนี้ ก็ไม่ใช่ว่าอธิบายไม่ได้