“นี่...สวรรค์ แท้จริงเป็นเม็ดปราณทองร้อยอักขระ ไร้ที่ติระดับจักรพรรดิ!!”
“เม็ดปราณทองร้อยอักขระ เหนือกาลยากพบเห็น ผู้ใดจะเชื่อว่ามีคนครอบครองเม็ดปราณท้าสวรรค์เช่นนี้ได้จริง!”
“ไม่น่าแปลกใจที่เด็กนี่เป็นอสูรร้ายไร้เทียมทาน แท้จริงคือเม็ดปราณทองคำไร้ที่ติระดับจักรพรรดิในตำนาน! ชั่วชีวิตข้าได้เห็นอสูรร้ายเช่นนี้ ก็นับว่าคุ้มค่าแล้ว!”
เม็ดปราณทองร้อยอักขระลอยอยู่เหนือศีรษะของฉินอิ่น แสงทองส่องทั่วโลกา ฉินอิ่นทั้งร่างดูสูงส่งศักดิ์สิทธิ์ หลุดพ้นจากมลทินโลกีย์!
ขุนนางและผู้ถูกสวรรค์เลือกแห่งเผ่าวิหคอสนีม่วง ล้วนตะลึงงัน ราวกับเห็นเทพนิยาย ไม่อาจสงบจิตได้นาน
จิตใจของราชันอสูรอสนีม่วง ณ บัดนี้ก็เต็มไปด้วยความอึ้งงัน สะเทือนใจเกินบรรยาย ผ่านไปครู่ใหญ่จึงได้สติกล่าวด้วยความตระหนกยิ่งว่า “ไม่น่าแปลกใจ...ไม่แปลกที่หยิ่งทะนงถึงเพียงนี้ ที่แท้เป็นเม็ดปราณทองร้อยอักขระในตำนาน”
“ศิษย์เขาไร้เทียมทาน กลับมีผู้ท้าสวรรค์เช่นนี้!”
ลั่วหลิวหลีกล่าวพลางยิ้มหวาน: “เสด็จพ่อ สายตาของลูกเป็นอย่างไรบ้าง?”
ราชันอสูรอสนีม่วงก็ได้แต่ยิ้มขื่น จะเอาอย่างไรได้?
ผู้ถูกสวรรค์เลือกเช่นนี้ เหนือกว่าผู้ถูกสวรรค์เลือกมากมาย!
คู่ควรกับคำว่ามีเกียรติศักดิ์ไร้พ่ายอย่างแท้จริง
มีเพียงลั่วจวินเหิงที่กัดฟันแน่น ไม่ยอมแพ้ยิ่งนัก: “เม็ดปราณทองร้อยอักขระแล้วอย่างไร ท้าสู้ผู้ถูกสวรรค์เลือกใต้ขั้นอ๋องราชันทั้งหมด ก็ยังไม่มีทางชนะ!”
เขาไม่เชื่อ
ฉินอิ่นจะท้าสู้ผู้ถูกสวรรค์เลือกทั้งหมดได้
ครึ่งก้าวสู่ราชันก็ควบคุมพลังแห่งมหาวิถีได้เล็กน้อยแล้ว