บ้าไปแล้ว?
ทุกคนรู้สึกว่าฉินอิ่นบ้าไปแล้ว
ถึงกับให้ลั่วจวินเหิงกดพลังลงมาที่ขั้นอ๋องราชัน
ขั้นอ๋องราชันนั้นเป็นดั่งเหวลึก ผู้ที่อยู่ใต้อ๋องราชันล้วนเป็นเพียงมดปลวก!
“ฉินอิ่นผู้นี้เป็นอสูรร้ายอย่างแท้จริง ร่างกายมีพลังน่าสะพรึงมากมาย แต่…พรสวรรค์ของนายน้อยลั่วจวินเหิงก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากัน หากพูดถึงพรสวรรค์ นายน้อยลั่วจวินเหิงคงเป็นรองเพียงองค์หญิงน้อยเท่านั้น นางยังปลุกสายเลือดวิหคอสนีได้อีกด้วย!”
“ใช่แล้ว ต่อให้เป็นครึ่งก้าวสู่ราชัน นายน้อยลั่วจวินเหิงก็อยู่ในสถานะบดขยี้อยู่ดี นับประสาอะไรกับสายเลือดวิหคอสนี”
สายเลือดวิหคอสนี
คือสัญลักษณ์ของผู้สืบทอดตำแหน่งหัวหน้าเผ่าอสนีมารวิหคม่วงรุ่นต่อไป หัวหน้าเผ่าทุกรุ่น มีเพียงผู้ที่ปลุกสายเลือดอสนีมารวิหคได้เท่านั้นถึงมีคุณสมบัติขึ้นนั่งตำแหน่ง
บัดนี้ในหมู่คนรุ่นเยาว์ของเผ่าอสนีมารวิหคทั้งหมด นอกจากองค์หญิงน้อยแล้ว ก็มีเพียงลั่วจวินเหิงที่ปลุกสายเลือดอสนีมารวิหคได้
ผู้ที่ปลุกสายเลือดวิหคอสนีได้ การรับรู้วิถีแห่งอสนีม่วงจะแข็งแกร่งกว่าผู้ถูกสวรรค์เลือกทั่วไปมาก!
พูดอีกอย่างคือ หากไม่มีเหตุไม่คาดฝัน อนาคตลั่วจวินเหิงคือหนึ่งในผู้มีคุณสมบัติชิงตำแหน่งหัวหน้าเผ่า
ลั่วจวินเหิงเห็นได้ชัดว่าไม่คิดว่าฉินอิ่นจะตอบเช่นนี้ จึงหรี่ตามองจ้องฉินอิ่นพลางเอ่ยว่า “เจ้าแน่ใจหรือ?”
ฉินอิ่นยิ้ม “แน่นอน!”
“ได้เวลาได้ลิ้มรสความยอดเยี่ยมของพลังขั้นอ๋องราชันของท่านแล้ว!”
ลั่วจวินเหิงส่งเสียงเย็นชา เขาในฐานะนายน้อย หนึ่งในผู้ถูกสวรรค์เลือกที่มีคุณสมบัติชิงตำแหน่งหัวหน้าเผ่าในอนาคต กลับถูกฉินอิ่นดูแคลนถึงเพียงนี้ ย่อมไม่พอใจ
เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ในเมื่อเจ้าเอ่ยปากเอง เช่นนั้นข้าก็ไม่เกรงใจแล้ว!”
สิ้นเสียง พลังของลั่วจวินเหิงก็ปะทุ ทะเลอสนีปรากฏขึ้นปกคลุมรอบตัวลั่วจวินเหิง