ฉินอิ่นย่อตัวลงเบื้องหน้ามือสังหารหมายเลขเก้า กลิ่นอายสังหารแผ่ปกคลุม แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวทำเอาหมายเลขเก้าไม่อาจขยับเขยื้อนได้เลย
มิพักต้องกล่าวว่าเขาเองก็ถูกโจมตีจนบาดเจ็บสาหัส กลายเป็นลูกแกะรอเชือดไปแล้ว
ในฐานะมือสังหารของหอคอเลือด ย่อมต้องมีกฎของหอคอเลือด การลอบสังหารล้มเหลว ไม่ว่าจะด้วยเหตุใดก็ตาม ห้ามเปิดเผยตัวตนของตนเองรวมถึงตัวตนของผู้ว่าจ้างโดยเด็ดขาด
คนเหล่านี้ล้วนผ่านการฝึกฝนอย่างเข้มงวด
“ฆ่าข้าเสียเถิด ข้าจะไม่พูด”
“การตายด้วยน้ำมือเจ้า นับว่าข้าซวยก็แล้วกัน!” มือสังหารหมายเลขเก้ากัดฟันกล่าว โดยไม่ได้คิดจะบอกความจริงออกมา
ฉินอิ่นยิ้มเย็นชา “เหอะ เหอะ เจ้าคิดว่าเจ้าไม่พูด ข้าจะไม่มีวิธีทำให้เจ้าปริปากออกมาหรือ?”
“ข้ามีวิธีเป็นหมื่นที่จะทำให้เจ้าพูด”
เก้ามหาจักรพรรดินีสตรีเคยประทานวิทยายุทธ์มากมายแก่ฉินอิ่น การจะหาสักกระบวนท่าที่ควบคุมจิตสัมผัสของผู้อื่นได้นั้นไม่ใช่เรื่องยาก
และก็พอดี ที่ฉินอิ่นรู้จักกระบวนท่าหนึ่งเช่นนั้น
“บัญชาวิญญาณ!”
ภายในดวงตาทั้งคู่ของฉินอิ่น จิตสัมผัสสายหนึ่งพวยพุ่งออกมา ภายในจิตสัมผัสนั้นแฝงไว้ซึ่งอานุภาพแห่งดวงวิญญาณมังกรโบราณ
แววตาของมือสังหารหมายเลขเก้าพลันว่างเปล่าและกลวงโบ๋ขึ้นมาทันที
“บอกมาเถิด ใครให้เจ้ามา? เจ้าเป็นใคร?”
น้ำเสียงของฉินอิ่นราวกับราชโองการที่มิอาจขัดขืน เสียงของมือสังหารหมายเลขเก้ากลวงโบ๋ เอ่ยตอบทีละคำอย่างชัดเจน
“คือคุณชายน้อยซ่างกวนเฉินแห่งตระกูลซ่างกวนที่ให้ข้ามาลอบสังหารเจ้ากับซ่างกวนหว่านเอ๋อร์”
“ข้าคือมือสังหารระดับเงินหมายเลขเก้าแห่งหอคอเลือด”
ดวงตาทั้งคู่ของฉินอิ่นหรี่ลงเล็กน้อย เมื่อได้ยินชื่อของซ่างกวนเฉิน เจตนาสังหารอันเยือกเย็นก็พลันระเบิดออกจากดวงตาทั้งคู่ในทันใด