เดือนมืดลมแรง
ราตรีไร้ดาว
สายลมหนาวพัดวูบ ฉินอิ่นยืนบนหลังคา มือข้างหนึ่งไพล่หลัง ดวงตาโลหิตจ้องมองชายชุดดำในลานเรือน
ราวกับเขาไม่ได้ใส่ใจชายชุดดำเลยแม้แต่น้อย ทั้งที่อีกฝ่ายมีพลังขั้นแปรสมุทรช่วงปลาย สูงกว่าฉินอิ่นมาก แต่ฉินอิ่นกลับให้ความรู้สึกราวกับเขาคือผู้สูงส่งกว่า ถึงกับสร้างแรงกดดันรุนแรงให้แก่ชายชุดดำ
กระทั่งชายชุดดำที่สังหารมานับไม่ถ้วน ยังรู้สึกถึงความหวาดกลัวเยือกเย็น
เจตสังหารที่แผ่ซ่านออกจากร่างฉินอิ่นจาง ๆ แม้แต่เขายังใจสั่นสะท้านอย่างยิ่ง
เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้?
อีกทั้ง เขาลอบสังหารมานานปี กระทั่งผู้แข็งแกร่งขั้นแปรสมุทรช่วงปลายที่ตายด้วยน้ำมือของเขายังมีจำนวนนับสองมือ แต่ฉินอิ่นที่เห็นชัด ๆ ว่าอยู่ในขั้นคลังวิญญาณขั้นเก้าสูงสุด ยังไม่ทันบรรลุขั้นแปรสมุทร กลับสามารถค้นพบตัวเขาได้
ตนสามารถแทรกซึมเข้าจวนตระกูลฉินอย่างเงียบเชียบ ต่อให้เป็นฉินอิ่น หรือแม้แต่ฉินเว่ยหยางผู้นำตระกูลฉินคนปัจจุบันก็ไม่มีทางล่วงรู้แม้แต่ร่องรอยเดียว
นี่คือเหตุผลที่เขากล้าโอหังมาที่ตระกูลฉินอย่างไม่อำพราง
"หึ..." มือสังหารหมายเลขเก้าแค่นหัวเราะเย็น "เจ้าจำเป็นต้องรู้เพียงว่า มีคนต้องการชีวิตพวกเจ้า!"
"และคืนนี้ พวกเจ้าต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!"
ฉินอิ่นขมวดคิ้วเล็กน้อย ต้องการชีวิตเขาและซ่างกวนหว่านเอ๋อร์?
ฉินอิ่นมีศัตรูอยู่บ้างก็จริง แต่ข่าวการกลับมาของเขายังไม่ได้แพร่งพรายออกไปอย่างใหญ่โต
และภัยในตระกูลฉินก็ถูกกำจัดสิ้นแล้ว แท้จริงแล้วผู้ใดต้องการชีวิตเขาและซ่างกวนหว่านเอ๋อร์?
ต้องการชีวิตของตนนั้นพอเข้าใจได้ แต่ยังลามไปถึงซ่างกวนหว่านเอ๋อร์ด้วย เช่นนั้นต้องเป็นคนที่รู้จักกับซ่างกวนหว่านเอ๋อร์อย่างแน่นอน