……
บรรดาหัวหน้ากลุ่มที่ดูเรื่องตลกเริ่มกระซิบกระซาบกัน:
"โอ้ ต้าบีเก่งขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่!"
"สงสัยคงกินไวอากร้ามา!"
"สุดยอดไปเลย!"
หลีอ้วนป้อที่ไม่ถูกกับต้าบีโพล่งขึ้น: "ก็แค่พวกประจบ! ตัวยังไม่มาเลยก็เริ่มเลียแล้ว"
"……"
เฉินเฮ่าหนานและซานจีกับพวกยืนกอดอก พลันรู้สึกว่าหัวหน้าตัวเตี้ยของตนดูสูงส่งขึ้นมาทันใด
เฮียสุดยอดไปเลย!
ซาเฉียงเห็นหัวหน้าตนเสียเปรียบ ก็รีบจะออกไปช่วย ต่งเทียนเป่าที่อยู่ข้างหลังกำลังจะดึงเขาไว้
แต่โดนเหลียงคุนถลึงตาใส่ซะก่อน
ถึงแม้พวกหัวหน้ากลุ่มจะรังเกียจไม่ยอมคบค้ากับเหลียงคุนพ่อค้ายาบ้า แต่เรื่องการสั่งสอนลูกน้อง พวกเขาก็ชมเชยเขาอยู่
ทันใดนั้นเอง ตอนที่ทุกคนเพิ่งชมเชยเหลียงคุน เขาก็ทำเรื่องหนึ่งที่ทำให้ทุกคนอ้าปากค้าง
เขาแก้เข็มขัด ถอดกางเกงลง เผยให้เห็นของที่ตุงนูนขึ้นมา "มา! ต้าบี จะใช่ขันทีหรือเปล่า มาโชว์กัน ทุกคนมาเป็นพยานด้วย
ไอ้หนอนน้อยๆ ของนายน่ะ กล้าเปิดเผยร่างจริงไหม? ว่าฉันเป็นขันที ด่าถึงย่านายทั้งคืนก็ได้"
ต่งเทียนเป่าตบหน้าผาก แม่งเอ๊ย สงบเสงี่ยมไม่ถึงนาทีเลย บ้าได้ที่!!
"ถอดสิ! เมื่อกี้ไม่ใช่พูดเก่งนักหรือไง? ยังสยามอีก มีแค่ความกล้าเท่านี้? ฉันว่าคนที่ควรไปสยามน่าจะเป็นนายมากกว่า!"
เหลียงคุนรู้ดีว่าต้าบีไม่กล้ามาเทียบกับตน
เหตุผลง่ายนิดเดียว เหลียงคุนเป็นคนเดินดินขึ้นมาเป็นหัวหน้ากลุ่ม
คนเดินดินคืออะไร ก็คือพวกที่รับผิดชอบติดต่อสมาคมและสืบข่าว
เรียกง่ายๆ ว่ากระบอกเสียง!
ดังนั้น เจ้าเนื้อน้อยนิดของต้าบี เหลียงคุนรู้ดีแก่ใจ
บรรดาหัวหน้ากลุ่ม : แค่นี้?
ต้าบีหน้าซีดเขียว เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน แต่ไม่ขยับ
"เหลียงคุน พอได้แล้ว มาต่อหน้าคนมากมายแบบนี้ ไม่อายหรือไง" เปาจี๋เห็นสีหน้าหัวหน้าตนย่ำแย่ คิดว่าเป็นโอกาสดี จึงรีบออกมาแสดงตัว
เฉินเฮ่าหนานกำลังจะดึงเปาจี๋กลับ
"แกแค่สี่เก้าไจ๋ มาขึ้นเสียงใส่ฉัน? รู้จักกฎหรือเปล่า?" เหลียงคุนเดินมาข้างหน้าเปาจี๋ เอามือตบเบาๆ ที่หน้าเขา
เปาจี๋หันกลับไปเห็นเฉินเฮ่าหนานยืนอยู่ข้างหลังตน นึกว่าพี่ใหญ่ของตนจะมาเชียร์ตน จึงปัดมือเหลียงคุนออก "ต่อหน้ากวนอู ไม่มีเล็กใหญ่"
"เปาจี๋ หุบปาก ถอยไป!"
"อาเป่า ตบปากมัน!"
ต้าบีและเหลียงคุนออกคำสั่งพร้อมกัน
"เพี้ยะ!"
ก่อนที่เปาจี๋จะทันตอบสนอง ร่างหนึ่งก็ปรากฏตรงหน้าเขา ความเจ็บปวดยังไม่ทันมาถึง
เปาจี๋รู้สึกตัวเบาหวิว ลอยกระเด็นออกไป
พร้อมกับฟันกรามหลายซี่ที่ร่วงตามลงมา
นี่ต่งเทียนเป่ายังควบคุมแรงไว้ มิฉะนั้นฝ่ามือนี้ลงไป คงเปลี่ยนฟันใหม่ทั้งปากแล้ว
"ฝีมือดีมาก!"
คนที่อยู่ที่นั่น แม้แต่เหลียงคุนก็ยังไม่ทันตอบสนอง มีเพียงมังกรคู่สมาคม หัวหน้ากลุ่มจิมซาจุ่ย ไท่จื่อ ที่ตอบสนองได้ก่อนคนแรก อุทานขึ้น
"แกเป็นใคร?" ต้าบีเห็นต่งเทียนเป่าโผล่ขึ้นมากะทันหัน ไม่แม้แต่จะมองเปาจี๋ที่สลบไปเลยสักนิด แค่รู้สึกว่าคนตรงหน้าคุ้นตา แต่ก็นึกไม่ออกว่าเป็นใคร
"โอ้ หนุ่มนี่หล่อมาก! พี่คุน นี่น้องใหม่ที่พี่รับมาหรือ?"
"ฝีมือดีจังเลยนะ ยังไม่ทันเห็นว่าลงมือยังไง!"
"หนุ่มหล่อมาถนนบ่อหลาน ฉันจะปั้นนายให้เป็นราชาเป็ด ร่ำรวยมหาศาล!"
ไม่ต้องมองก็รู้ว่าเป็นซิ่บซามมุ่ยพูด
เหลียงคุนไม่สนใจพวกนั้น กอดคอต่งเทียนเป่า "น้องเล็ก นายพูดถูกจริงๆ ในสายตาต้าบีมีแต่เฉินเฮ่าหนานเป็นลูกชายแท้ๆ คนเดียว ที่เหลือก็แค่พวกขี้แพ้! ลืมไปแล้วว่านายเป็นใคร"
พูดพลางไม่สนใจว่าหน้าต้าบีจะดูไม่ได้แค่ไหน เหลียงคุนเดินไปที่หน้าเปาจี๋ ย่อตัวลง "ไอ้เด็กชั่ว ต่อหน้ากวนอูไม่มีเล็กใหญ่ แต่มีสูงต่ำนะเว้ย!"
"มา ให้แนะนำกับทุกคนสักหน่อย นี่คือต่งเทียนเป่าที่เข้าคุกให้ต้าบีมาสามปี หนุ่มหล่อคู่ฮุงหิง หนุ่มหล่อเป่าที่หล่อกว่าหนุ่มหล่อหนานอีก"
สิ้นเสียง ทุกคนก็นึกขึ้นได้ ว่าสมัยก่อนสมาคมมีคนแบบนี้จริงๆ
เคยดึงดูดเด็กสาวแว้นให้เข้าร่วมสาขาคอสเวย์เบย์เป็นจำนวนมาก เพียงเพื่อจะได้อยู่กับหนุ่มหล่อเป่า
โด่งดังชั่วขณะหนึ่ง
"อาเป่า แกออกมาแล้ว?" ต้าบีพอฟังเหลียงคุนพูด ก็จำได้ในที่สุด ถึงกับอึ้งไป
เฉินเฮ่าหนาน ซานจี และพวกที่อยู่ข้างหลังเขาก็นึกขึ้นได้ สีหน้าเปลี่ยนไป
โดยเฉพาะเฉินเฮ่าหนานกับซานจี สีหน้ายิ่งไม่ปกติ
ก็ไอเดียจับฉลากนี่ซานจีเป็นคนเสนอ ส่วนคนลงมือทำกับฉลากก็คือเฉินเฮ่าหนานที่อิจฉาจนเต็มเปี่ยม
เมื่อเกิดเป่า แล้วจะเกิดหนานไปทำไม!
ที่จริง!
สีหน้าต้าบียิ่งไม่ปกติกว่า ถ้าไม่มีเขารับรู้เป็นนัย ซานจีกับเฉินเฮ่าหนานก็ไม่มีทางโกงได้
"ออกมาเมื่อวาน!"
ต่งเทียนเป่าเหลือบมองต้าบี แล้วตอบกลับ
ออกมาแล้ว ไหงไม่บอกพวกเราสักคำ? แล้วแกไปอยู่กับเหลียงคุนได้ยังไง?
สีหน้าต้าบียิ่งย่ำแย่ขึ้นเรื่อยๆ ใช้น้ำเสียงซักถามกับต่งเทียนเป่า
"บอกพวกคุณ? พี่ต้าบี ผมนี่เข้าคุกแทนคุณถึงสามปี สามปีมานี้พวกคุณเคยมาเยี่ยมผมสักครั้งไหม? คุณรู้ไหมว่าผมใช้ชีวิตยังไงในช่วงสามปีนี้?"
ต่งเทียนเป่าทั้งโมโหทั้งตลก ไม่ถามไม่สนใจก็แล้วไป สุดท้ายยังมาซักถามตนอีก
สีหน้าต้าบีเปลี่ยนจากเขียวคล้ำเป็นแดงก่ำอย่างเห็นได้ชัด
"อาเป่า นี่แกมีท่าทียังไง คุยกับเฮียไม่รู้จักเคารพหรือไง?" ต้าเทียนยี่ออกมาจากข้างหลัง ตะคอกลั่น พลางยื่นมือจะผลักต่งเทียนเป่า
เกี่ยวเหี้ยอะไรกับแก เขาคู่ควรเป็นเฮียผมหรือ? แล้วเฮียผมตอนนี้คือพี่คุน!
ต่งเทียนเป่าหัวเราะเย็น มองต้าเทียนยี่ด้วยความดูถูก "ไม่รู้เรื่องรู้ราว ยังต้าเทียนยี่ แกเปลี่ยนชื่อเป็นยี่ฮาตัวหนึ่งยังเหมาะกว่า"
ต้าเทียนยี่แม้ไม่เข้าใจว่ายี่ฮาหมายถึงอะไร แต่รู้ว่าไม่ใช่คำดีแน่
จึงลงมือกับต่งเทียนเป่าทันที
มันก็เหมือนเอาไข่ไปกระแทกหินนั่นแหละ
"โครม!"
ได้ยินเพียงเสียง แต่ไม่เห็นต่งเทียนเป่าลงมือ ต้าเทียนยี่ก็เหมือนโคลนเหลวๆ ไหลลงมาจากกำแพง
ไท่จื่อที่คลั่งการต่อสู้ มองแล้วตาลุกวาว ถ้าไม่ใช่เพราะเวลาไม่เหมาะ ก็คงจะลากต่งเทียนเป่าไปค่ายมวยที่จิมซาจุ่ยเพื่อประลองฝีมือสักยก
"ต้าเทียนยี่! ต้าเทียนยี่!" เฉินเฮ่าหนานรีบวิ่งไปหาต้าเทียนยี่ พบว่าเขาสลบเหมือนกับเปาจี๋ โทสะพลุ่งพล่าน คว้าเก้าอี้ตรงเข้าหาต่งเทียนเป่า
"เฮ่าหนาน หยุด! พวกแกคิดว่าศาลากลางคือตลาดสดหรือค่ายมวยหรือไง!" ไป๋จื่อซ่าน เฉินเย่า เดินเข้ามาทันใด ตวาดดัง
ต้าบีสะดุ้งตื่นจากภวังค์ รีบเข้าไปแย่งเก้าอี้จากมือเฉินเฮ่าหนาน ดึงเขาออกไปข้างหนึ่ง
"เกิดเรื่องอะไร? คึกคักจัง ดูท่าจะพลาดดูละครสนุกไปแล้ว ใครเล่าให้ฟังหน่อย!" เจี่ยงเทียนเซิงกับเฉินเย่าเดินตามกันมาติดๆ
"พี่เจี่ยง ลูกน้องต้าบีเกิดบ้าคลั่งขึ้นมากะทันหัน ทำร้ายน้องชายผม น้องผมกลัวจะกัดคนอื่น เลยจัดการให้สลบ!" เหลียงคุนเห็นตัวจริงปรากฏตัวเสียที ก็พูดเรียบๆ
"ยังไม่รีบพาขึ้นมาส่งโรงพยาบาลอีก นอนกับพื้นระวังเป็นโรคไขข้อ!" เจี่ยงเทียนเซิงถลึงตาใส่ต้าบี เตือนให้รีบพาไปเสีย ดูแล้วขายหน้า
พูดจบ เจี่ยงเทียนเซิงก็มองสำรวจต่งเทียนเป่าอย่างพินิจพิเคราะห์ ไม่พูดอะไร
"พี่เจี่ยง นี่คือต่งเทียนเป่า อาเป่า เป็นคนที่เพิ่งเข้าคุกแทนสมาคมมาสามปี เพิ่งกลับมา ลูกน้องต้าบีก็เรียกฆ่าฟันทันที เรื่องนี้ไปที่ไหนก็พูดไม่ให้ถูกต้องหรอก!"
เหลียงคุนนั่งลง เพื่อจะกลั่นแกล้งต้าบีต่ออีกหน่อย ดูเรื่องตลกของเขา ไม่รอให้ต้าบีพูด ก็รีบแทรกขึ้นก่อน
……
ปล. : รีวิวสั้นๆ กดไลค์ แจกไฟรักฟรีหน่อย พ่อเลี้ยงทั้งหลาย!