มาถึงตอนนี้ภายในโรงงานครึกโครมขึ้นมาแล้ว!
เริ่มจากแผนกที่หนึ่ง อีจงไห่ เจียตงซวี่ และลิ่วเกนกำลังทำงานอยู่ ก็ได้ยินเสียงกัวต้าผี๋จื่อวิ่งเข้ามาพลางตะโกน
“พี่น้องร่วมงานทุกคน เรื่องใหญ่แล้ว! ในโรงงานของพวกเรามีหนูชักจูง!
โดยมีรองผู้อำนวยการหยางเป็นหัวหน้า หัวหน้าเห่า เห่าอี้พัง เห่าเสี่ยวเป่า เห่าซานซุ่นและคนอื่น ๆ รวมหัวกันขายของในโกดังของโรงงานรีดเหล็ก แสวงหาผลประโยชน์ส่วนตัวเข้ากระเป๋าตัวเอง!
พนักงานดูแลโกดังคนใหม่ เพิ่งเข้ารับตำแหน่งก็พบว่ายอดในสมุดบัญชีไม่ตรง!
อยากจะไปแจ้งหน่วยรักษาความปลอดภัย กลับถูกเห่าอี้พังและพวกกีดขวางไว้!
คนใหม่คล่องแคล่ว จัดการคนพวกนั้นแล้ววิ่งไปแจ้งหน่วยรักษาความปลอดภัย!
หัวหน้าหน่วยหลี่เฉียงพาคนไปถึงที่เกิดเหตุ และตรวจสอบของในโกดัง
เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง!”
ว้าว!
ทั้งแผนกที่หนึ่งแตกตื่น!
“จริงหรือเปล่า? รองผู้อำนวยการหยางดูไม่เหมือนคนแบบนั้นนี่นา?”
“เรื่องนี้จะมี fake? ยิ่งคนเลว ผิวหน้าก็ยิ่งดูดีมีศีลธรรม!”
มีกรรมกรหลายคนแอบมองไปที่อีจงไห่ ไอ้แก่คนนี้ทั้งวันเก็บวิชาไม่สอนใคร เป็นคนเลวที่ดูดีมีศีลธรรมแบบนั้นแหละ!
อีจงไห่กวาดตามองกรรมกร “มองฉันทำไมกันหมด!”
กรรมกรพากันหดสายตากลับ แล้วพูดคุยกันต่อ
“คลังพลาธิการนี่หัวหน้าเห่าคุมเบ็ดเสร็จหรือไง? ทำไมมีแต่ญาติพี่น้องเขาล่ะ?!”
“ไม่ต้องพูดถึง! ต้องเป็นคนของตัวเองถึงจะทำงานง่าย! เห็นไหม ก่อนมีคนใหม่นี้ไม่มีใครรู้เรื่องที่พวกเขาซื้อมาขายไปเลย!”