โทรศัพท์ดังเพียงสองครั้งก็มีคนรับสาย
โหลวเจิ้นหัวสั่งการทันที "จงฆ่าคนฝ่ายพลาธิการของโรงงานรีดเหล็กทั้งหมดที่รู้เรื่องการขายของเถื่อน!"
"รับทราบ!"
โหลวเอ้อรับคำแล้ววางสาย เขาเป็นคนแบบนี้ เชื่อฟังคำสั่งของโหลวเจิ้นหัวอย่างเด็ดขาด ต่อให้สั่งให้ไปตายก็ไม่ขมวดคิ้วแม้แต่น้อย!
การล้างบางเริ่มต้นขึ้น!
ที่บ้านของหัวหน้าเห่า
ภรรยาของหัวหน้าเห่ากำลังเริงรักกับชู้รัก เนื่องจากหัวหน้าเห่าไม่อยู่บ้าน นางจึงรู้สึกเหงา บ้านรวยขนาดนี้ ย่อมหาหนุ่มรูปงามมาแก้เหงาเป็นเรื่องธรรมดา
มือสังหารที่โหลวเอ้อส่งมาก็บุกเข้ามา ฟันดาบใส่สองคนที่กำลังซ้อนทับกันอยู่บนเตียง ทะลุกลางอก!
เมื่อเห็นว่าทั้งคู่หมดลมหายใจจริงๆ มือสังหารก็รีบออกไปจากที่นั่น
เรื่องเดียวกันนี้เกิดขึ้นที่บ้านอื่นๆ ญาติพี่น้องของหัวหน้าเห่าต่างถูกฆ่าปิดปาก!
เมื่อหน่วยรักษาความปลอดภัยของโรงงานรีดเหล็กมาถึงบ้านพวกเขา ก็พบเพียงศพที่ตายอย่างไม่ตายใจ!
หน่วยรักษาความปลอดภัยเข้าตรวจค้นบ้านของหัวหน้าเห่าทันที และพบเงินทองและแท่งทองคำจำนวนมาก
สิ่งเหล่านี้คือเงินปิดปากที่โหลวเจิ้นหัวมอบให้ ไม่ใช่เงินที่ได้จากการซื้อมาขายไป
แต่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไม่รู้ คิดว่านี่คือเงินที่ได้จากการขายของเถื่อน!
ยังคงเป็นคำพูดเดิมที่ว่า "เอาแท่งทองสองแท่งวางไว้ด้วยกัน เจ้าบอกได้ไหมว่าแท่งไหนสูงส่ง แท่งไหนต่ำช้า?"
ในเวลาเดียวกัน ที่หน่วยรักษาความปลอดภัยของโรงงานรีดเหล็ก
ชายคนหนึ่งที่สวมชุดคนครัวเดินเข้ามา ยิ้มแย้มส่งอาหารให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก่อน
"ทุกคนคงยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม? ฝ่ายครัวอาหารเหลือไม่มาก เห็นว่าหน่วยรักษาความปลอดภัยลำบาก เลยสั่งให้ผมเอามาให้"
เหล่าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยรับกล่องข้าวมาด้วยความซาบซึ้ง "ขอบคุณมาก!"
"ไม่ต้องเกรงใจหรอก พวกคุณกินไปเถอะ ผมไปก่อน!" ชายคนนั้นหันหลังเดินจากไป เหมือนมาเอาข้าวมาให้จริงๆ
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่เฝ้าอยู่หลายคนไม่ทันระแวง ยกข้าวขึ้นกิน พอกินเสร็จไม่นานก็เริ่มหาว แล้วก็ผล็อยหลับไปในไม่ช้า